’Gelukszoekers... We zoeken toch allemaal geluk?’ interview met prof Van Kalmthout

Anton van Kalmthout stopt vandaag als hoogleraar straf- en vreemdelingenrecht. Nederland is negatiever gaan denken over vreemdelingen, signaleert hij. „Bij een hartverscheurende ramp als in Haïti wil iedereen ineens kinderen adopteren, maar twintig jaar oorlog in Somalië of Rwanda: die slachtoffers zoeken het zelf maar uit. Dan moeten onze grenzen potdicht.”

’Emigreren? Ikke?” Hij glimlacht. Na een verhaal vol kritiek op de Nederlandse samenleving, op politiek en media, lijkt dat voorstel toch niet zo raar. „Emigreren zou een verkeerd signaal zijn. Alsof we in een onleefbaar land leven. Maar Nederland is in menig opzicht nog steeds een paradijs op aarde.”

Vandaag gaat prof. dr. Anton van Kalmthout, hoogleraar straf- en vreemdelingenrecht, met emeritaat. Vanaf morgen zou het kunnen: als pensionado ergens anders van een ander (politiek) klimaat te genieten. „Maar ik zal ook straks niet weglopen voor mijn verantwoordelijkheid. Ik ga mijn ouwe dag niet slijten aan één of andere Spaanse Costa. Dat is niets voor mij.”

In de aanloop naar zijn ’afscheidscongres’ bij de Universiteit van Tilburg was het wel tijd voor reflectie. Op zijn verzoek gaat het gesprek vandaag over mensbeelden, beeldvorming en mensenrechten. Over hoe onze beeldvorming van groepen mensen door de jaren heen is veranderd en welke consequenties dat heeft voor beleid en praktijk.

Lees hier in Trouw verder (ivm copyrightclaim)