Ombudsman: snel alternatieven nodig voor vreemdelingenbewaring (+rapport)

06 augustus 2012 - Het is niet behoorlijk dat de overheid vreemdelingen die niet in Nederland mogen blijven, onderbrengt in een gevangenis met strafrechtelijke beperkingen. 'Mensen zonder veroordeling op deze manier opsluiten is niet humaan', vindt de Nationale ombudsman, Alex Brenninkmeijer. De inperkingen op de mensenrechten zijn te groot. Er moeten snel volwaardige alternatieven komen voor de huidige vreemdelingenbewaring. Dit stelt de ombudsman in zijn rapport 'Vreemdelingenbewaring, strafregime of maatregel om uit te zetten'.

De Nederlandse overheid houdt jaarlijks ongeveer 6000 mensen in vreemdelingenbewaring. Vaak onder geestdodende omstandigheden. Minstens zestien uur per dag met iemand anders opgesloten zitten in een ruimte van ongeveer twee bij vijf meter. Twee uur per week bezoek mogen ontvangen. Niet kunnen werken. Niet zelf kunnen beslissen wanneer je naar buiten gaat. En bij dat alles niet weten hoe lang het gaat duren: het kan oplopen tot achttien maanden. En bij herhaling achter slot en grendel vormt geen uitzondering.
De overheid mag vreemdelingen in hun vrijheid beperken om uitzetting mogelijk te maken. Maar de ombudsman vindt het niet behoorlijk dat vreemdelingen langdurig onder zeer beperkende omstandigheden van hun vrijheid beroofd worden.

Snel verbeteringen

De ombudsman is positief over proeven met een meldingsplicht voor vreemdelingen of het betalen van een borgsom. Hij constateert ook dat detentiecentra de omstandigheden proberen te verbeteren door bijvoorbeeld een extra bezoekuur, beperkte toegang tot internet of meer mogelijkheden om te luchten. Tegelijkertijd maakt hij zich ernstig zorgen over de traagheid waarmee aan verbeteringen wordt gewerkt en de beperkte betekenis ervan. Hij vraagt de ministers van Veiligheid en Justitie en van Immigratie, Integratie en Asiel om op heel korte termijn de huidige omstandigheden in de vreemdelingenbewaring te verbeteren.
De ombudsman vreest dat veel vreemdelingen ook in de toekomst in bewaring worden gehouden voordat zij worden uitgezet. Haast is dus ook geboden met volwaardige alternatieven en met een passend regime voor vreemdelingenbewaring met slechts de noodzakelijke beperkingen. Belangrijk is bijvoorbeeld optimale bewegingsvrijheid binnen en eventueel buiten de inrichting, zinvolle dagbesteding zoals opleiding of werk, toegang tot internet en telefoon en passende medische zorg. De ombudsman wil hierover binnen drie maanden worden geïnformeerd.

Onderzoek

Instanties als de Inspectie voor de Sanctietoepassing, Amnesty International en Justitia et Pax hebben met onderzoeken eerder aandacht gevraagd voor de vreemdelingenbewaring. De ombudsman bouwt in zijn rapport voort op deze onderzoeken. Medewerkers van de ombudsman hebben twee detentiecentra bezocht en hebben gesproken met deskundigen en ambtenaren. Een aantal vreemdelingen en advocaten is gevraagd naar hun ervaringen.

Bron: http://www.nationaleombudsman-nieuws.nl/nieuws/2012/ombudsman-snel-alternatieven-nodig-voor

Het volledige rapport staat hier: http://www.nationaleombudsman-nieuws.nl/sites/default/files/rapport_vreemdelingenbewaring_2012_105.pdf

Praktisch nut voor huidige bewaringszaken:

"De ombudsman is positief over proeven met een meldingsplicht voor vreemdelingen of het betalen van een borgsom.". Vraag hier dus om als alternatief voor vreemdelingenbewaring in het beroepschrift gericht tegen de rechtmatigheid van de bewaring."




Law blog
Klik op +1 als u dit een interessant artikel vindt en Google zal het dan beter zichtbaar maken in de zoekresultaten.

Tweet

Ombudsman: IND moet regels soepeler toepassen

(Novum) - De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) moet soepeler omgaan met verzoeken van vreemdelingen om wegens bijzondere omstandigheden geen inburgeringsexamen in het land van herkomst te hoeven doen. Dat stelt de Nationale ombudsman Alex Brenninkmeijer na een onderzoek naar de uitzondering op het inburgeringsvereiste.

Sinds 2006 moeten nieuwkomers voor hun komst naar Nederland in hun land van herkomst slagen voor het basisexamen inburgering. Bij schrijnende gevallen kan echter een beroep worden gedaan op de uitzonderingsmogelijkheid. Hiermee wordt in individuele gevallen gekeken of het recht op gezinshereniging opweegt tegen het overheidsbelang van maatschappelijke inburgering.

In vijf jaar tijd is echter in slechts één geval de uitzonderingsregel toegepast. De ombudsman vindt dit vreemd en stelt dat dit komt door angst voor precedentwerking en de wijze van uitvoering van de wet.

In de wet zijn verschillende redenen opgesomd om niet in aanmerking te komen voor een uitzondering. Bij een beslissing worden die redenen nu afgevinkt. "Op die manier weegt het belang van de overheid bij inburgering in het buitenland altijd zwaarder dan het belang van gezinshereniging onder zeer moeilijke omstandigheden", aldus de ombudsman.

Brenninkmeijer vindt dat de IND moet afstappen van deze 'fragmentarische' beoordeling. "Alle omstandigheden waarin een vreemdeling verkeert, moet in samenhang worden beoordeeld."

Bron: http://dossiers.nieuws.nl/binnenland/de_nationale_ombudsman/643532/Ombudsman__IND_moet_regels_soepeler_toepassen

Law blog

Wangedrag van de overheid: de Chinees L. en de twee monden van de minister

De vorige minister van Justitie, Ernst Hirsch Ballin (CDA), is door de Nationale Ombudsman alsnog op de vingers getikt. Hij heeft zich onbehoorlijk gedragen tegenover L., een Chinees die in 1999 op 13-jarige leeftijd als alleenstaande minderjarige asielzoeker in Nederland aankwam, zegt Alex Brenninkmeijer. Het relaas van L., die volgens de overheid niet onder het generaal pardon valt en volgens de ombudsman wel.

L., op 1 december 1985 in China geboren, arriveerde op 2 mei 1999 als 14 jarige zonder identiteitspapieren in Nederland. Hij kreeg een verblijfsvergunning voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv). Voordat deze vergunning verstrijkt diende L. een nieuwe verblijfsaanvraag in. Maar toen hij begreep dat de Immigratie- en Naturalisatiedienst zijn terugkeer naar China aan het voorbereiden was, kwam hij zich niet meer wekelijks melden. De IND boekte hem af met het stempel ‘met onbekende bestemming vertrokken’.

Het gevolg was dat L. geen onderdak of inkomen meer had. Daarop gaat hij ‘om te kunnen overleven’ in een restaurant werken. Later zegt hij dat hij geen andere keus had. Hij wilde liever werken dan te moeten stelen. Bij zijn sollicitatie in het restaurant legitimeert hij zich echter met het paspoort van een vriend. Kort daarna wordt hij al bij een controle in het restaurant opgepakt door de vreemdelingenpolitie. Op 25 januari 2005 veroordeelt de politierechter in Zwolle hem tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 30 dagen vanwege het gebruik van een reisdocument dat niet van hem is.

Deze dertig dagen celstraf doen hem de das om. Door deze veroordeling krijgt hij geen verblijfsvergunning in het kader van de generaal pardonregeling, die op 15 mei 2007 in werking trad. Vreemdelingen met een gevangenisstraf van dertig dagen of langer werden namelijk beschouwd als een gevaar voor de openbare orde. Daarop dient L. een verzoek tot gratie bij de koningin, waarin hij spijt betuigt en uitlegt hoe hij tot zijn daad was gekomen. Dat verzoek belandt bij de minister van Justitie en wordt ook gehonoreerd. Het staatshoofd laat L. weten dat zijn straf volledig is kwijtgescholden. De rechter die hem had veroordeeld vond achteraf ook dat de straf te zwaar was, nu de omstandigheden bekend zijn. L. was juist tot het strafbare feit gekomen door een situatie die achteraf aanleiding was voor de generaal pardonregeling.

Nu zou L. wél in aanmerking komen voor de generaal pardonregeling, zou je zeggen. Al was het maar omdat Hirsch Ballin als minister én verantwoordelijk was voor het generaal pardon én voor de onvoorwaardelijke gratie die aan L. werd verleend. Toch oordeelde de minister dat de Chinees nog altijd geen aanspraak kon maken op een verblijfsvergunning. “De gratieverlening maakt geen verschil voor de toepassing van de pardonregeling”. Ook de vreemdelingenrechter zou het daarmee eens zijn.

Je reinste kafka, zo kan het oordeel van ombudsman Brenninkmeijer worden getypeerd. Het gratiebesluit wekte immers ‘de stellige indruk’ dat daarmee een obstakel voor de pardonregeling was opgeruimd. Een vreemdelingenrechter heeft bovendien na een verleende gratie niets meer te zeggen over de eventuele beperkte werking ervan. En dat geldt ook voor de reikwijdte van het generaal pardon. In beide beslissingen heeft de minister een eigen ruimte. Je kan niet eerst gratie verlenen en daarna een pardon weigeren, terwijl met de gratie juist is voldaan aan de voorwaarden voor het pardon. En dus was volgens de ombudsman de minister `verantwoordelijk voor twee aan elkaar tegengestelde beslissingen. […] De (voormalige) minister van Justitie heeft met twee monden gesproken en daardoor gehandeld in strijd met het rechtszekerheidsvereiste.’ Brenninkmeijer concludeert: ‘De gedraging van de (voormalige) minister van Justitie is niet behoorlijk.’

De Nationale Ombudsman adviseert de huidige minister van Immigratie en Asiel, Gerd Leers (CDA), om L. alsnog een vergunning te geven. Lees hier http://rapporten.nationaleombudsman.nl/rapporten_db/rapport.asp?rapportnummer=20110014 het volledige rapport

Bron: http://weblogs.nrc.nl/rechtenbestuur/2011/01/26/wangedrag-van-de-overheid-de-chinees-l-en-de-twee-monden-van-de-minister/


Law blog