Posts

Er worden posts getoond met het label overleden

"Sekaye, de asielzoeker die niet mocht blijven maar ook niet weg kon"

Afbeelding
Triest verhaal van #Sekaye , de asielzoeker die niet mocht blijven maar ook niet weg kon. Geliefd in zijn dorp Borne pic.twitter.com/9vs7FBf3eb — Aad Brinkman (@aadbrinkman) July 16, 2015 Een verblijfsvergunning kreeg hij niet en terug naar EthiopiĆ« kon hij ook niet. Sekaye Melese (59) had geen papieren om zijn identiteit vast te stellen en zo leefde hij 13 jaar lang een uitzichtloos bestaan in Twente. Toch maakte hij zich nuttig en geliefd onder zijn dorpsgenoten, die gisteren voor een waardige uitvaart van de uitgeprocedeerde asielzoeker zorgden.   Site Borneboeit.nl Honderd tekstboekjes zijn er gedrukt voor de afscheidsviering van Sekaye Melese. Maar dat zijn er niet genoeg. Zo'n 150 inwoners van Borne en Hertme zitten in de banken van de Stephanuskerk als om klokslag half elf de kist wordt binnengedragen. Uit de speakers klinkt muziek uit de Ethiopisch-koptische kerk, waartoe Sekaye Melese behoorde. In Hertme, het kerkdorp van Borne, deed Sekaye vrijw...

Eerste Turkse migrant overleden

Afbeelding
Necati GenƧ (rechts), de eerste Turkse migrant in Nederland Ekin   De eerste Turkse migrant in Nederland, Necati GenƧ, is op 82-jarige leeftijd overleden. Dat meldt het Turkse tijdschrift Ekin . GenƧ kwam in 1958 als gastarbeider naar Nederland. Vanaf de jaren 60 kwamen er meer Turken. GenƧ werkte een groot deel van zijn leven als tolk. Nooit ingeburgerd De Turkse migrant was kritisch over Nederland. In een interview met de Volkskrant in 2004 stelde GenƧ dat de honderdduizenden Turken die nu in Nederland wonen het nog altijd niet goed hebben. Ook stelde de migrant dat hij nooit is ingeburgerd of geĆÆntegreerd. Hij voelde zich naar eigen zeggen alleen een Turk; Nederland zou nooit van hem hebben willen houden. Morgen is er een herdenkingsdienst voor GenƧ in een moskee in Rotterdam, de stad waar hij sinds 1960 woonde. Kijk hier bij de NOS voor het originele arti...

Professor Kooijmans overleden

Afbeelding
Op 13 februari 2013 overleed prof. dr. Peter Kooijmans, internationaal gewaardeerd volkenrechtkundige, geroemd om zijn doordachte en evenwichtige oordelen. In 1994 volgde Peter Kooijmans voormalig minister Jan de Koning op als voorzitter van de Raad van Toezicht van Stichting Vluchteling, een functie die hij in 1997 moest neerleggen na zijn benoeming tot rechter aan het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Onder de titel "Vluchtelingen. Hun probleem of ons probleem?" hield Peter Kooijmans in 1996 de eerste van Heuven Goedhart-lezing van Stichting Vluchteling – de lezing had plaats in het historische Herinneringscentrum Kamp Westerbork. In 2001 zette hij zich opnieuw voor Stichting Vluchteling in, nu als voorzitter van de Van Heuven Goedhart-jury. In die hoedanigheid kende hij de eerste Van Heuven Goedhart-penning toe aan de Birmese vluchtelinge-arts dr. Cynthia Maung. Bronnen:   http://www.vluchteling.nl/nl/Nieuws-Overzicht/peter%20kooijmans.aspx en http://www.cda...

Partner overleden? Niet welkom in Nederland

Jarenlang woonde de Indonesische Kindeng Temminck met haar gezin in Nederland. Totdat haar Nederlandse man werk kreeg in haar geboorteland. Nu haar man is overleden, wil Kindeng met de kinderen terug naar Nederland. Maar zij mag het land niet meer in. De kinderen zijn welkom, moeder niet. Sinds het overlijden van haar man Jan Temminck heeft Kindeng gigantische financiĆ«le problemen. ‘Hij had een eigen zaak waar al ons spaargeld in zat. We hebben er nooit rekening mee gehouden dat het plotseling afgelopen kon zijn. Haar grootste probleem is dat ze de dure internationale school niet meer kan betalen. ‘Ik heb voor dit jaar een regeling met de school getroffen, zodat mijn kinderen dit jaar er nog wel naartoe kunnen. Dat kan zo natuurlijk niet doorgaan. Daarom wil ik terug naar Nederland.’ Maar Kindeng, die de Indonesische nationaliteit heeft, mag Nederland niet in. Haar aanvraag is afgewezen. De kinderen, die beide paspoorten hebben, zijn wel welkom. ‘Maar ik kan mijn kinderen toch ni...