Vreemdelingenrecht.com - het weblog

Mocht u een zaak hebben waarin wordt gezegd dat uw Afghaanse client wel terug kan naar Afghanistan omdat die wel veilig in Kaboel kan leven, dan is dit een aardige illustratie van uw veilig Kaboel is. Kamal Hamade made the best chocolate cake in Kabul, the best Lebanese food and, he thought, the best evacuation plan. But the plan wasn't good enough to save him and others who died with him when the Taliban attacked his Taverna du Liban restaurant tucked away in a quiet street of one of the Afghan capital's oldest neighbourhoods. But his safety measures did save many lives. And Kamal is reported to have grabbed a gun from his office to take on his assailants. He was shot dead defending his beloved restaurant. I would not have expected him to act any differently. His Taverna had come under attack before. He always told me he had his gun at the ready to help defend his patch and the people who made it the special place it was. Whe...

Denmark's participation with Sweden, the Netherlands, Finland and the UK in a European project (ERPUM) to establish a reception centre in Kabul where to return rejected unaccompanied asylum seeking children is being roundly criticised by human rights activists and researchers. In an interview with the Danish newspaper Politiken (translated by the The Copenhagen Post), Dr Nando Sigona warns against the risk of turning young returnees into military targets for anti-Western militants. Bron:  http://www.rsc.ox.ac.uk/news/deportation-of-afghan-children?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter Deportation of Afghan children would violate UN conventions RW September 5, 2012 - 15:45 Rejected teenaged asylum seekers could be sent to a relocation centre in Kabul In violation of several UN conventions The government would send Afghan chi...

31 maart 2010 (MO) - Afghaanse asielzoekers zullen hun asielaanvraag eerder afgewezen dan erkend zien. De Belgische staat schrikt zelfs niet terug voor repatriëring naar Afghanistan, ook al woedt daar een uitzichtloze oorlog. Sadiq Ahmady, een Afghaanse twintiger, vluchtte in 2006 uit Iran –waar hij opgroeide als een van de twee miljoen Afghaanse vluchtelingen– om een hels reisjaar later in het Brusselse Noordstation aan te komen. In Brussel hoopte hij te vinden wat hij zocht: een stad waar “mensenrechten” geen ijdel woord is. Na twee negatieve asielaanvragen, een beroepsprocedure, een regularisatieaanvraag en een afgewezen aanvraag om als staatloze erkend te worden, heeft hij zijn zoektocht gestaakt. Hij kan zijn cynisme en ontgoocheling niet verbergen. ‘Ik ben geen jaar door al die ellende heen gegaan om dan dit te krijgen. België wil me niet, Iran wil me niet en het laatste wat ik wil, is naar een onbekend land als Afghanistan gestuurd te worden.’ ‘In 2009 werden elf Afghanen ...