"Remember the lack of compassion can be as vulgar as an excess of tears" - the Dowager Duchess in Downton Abbey

25 februari 2015

The immigration clients that give lawyers a headache

"You Can't Always Get What You Want" is a song by the Rolling Stones. And it is certainly true for people who want their other half to emigrate to The Netherlands. The partner in The Netherlands needs sufficient and steady income, the foreign partner needs to pass a test for a basic knowledge of Dutch language and culture. It can be very frustrating to get told that because you are working as a temp you cannot let the love of your life come. Or when you are applying for jobs non stop but nobody hires you. A last solution might be to emigrate to another EU country so your partner can come over because of a loophole in EU law.
Most of this information can be found on internet nowadays and some people decide to be their own lawyer and go and research and join fora. Law might not be rocket science but it is certainly not something you can master in a few days reading. So in the end people will contact lawyers and ask for help.

The answer can be: "sorry but what you want is not possible". There are two groups who have a habit to then go and blame the lawyer, the Dutch government and The Netherlands in general for that: the very rich and the people who do not work and are on welfare.

The rich people are used to be able to buy what they want and get very irritated when they might be able to have their partner in The Netherlands but not in the way they had liked that to be done. And if you suggest a way around the problem you meet with utter rejection. "Why should she need to do a language test?" "I have no time to teach her Dutch as I work over 10 hours a day" ,"If I cannot come to Holland straight away but have to do that Europe route and stay a bit in Belgium I do not want to come at all and will move to the UK". "Get her in as a student? My wife is not going to enroll in university first". To end with "That whole immigration policy of The Netherlands is so unfair". "Money can't by me love" sings another song and it also cannot buy you an open border either.

The people on welfare cannot let their partner come as that would mean their welfare would get a lot higher. And the Dutch lawmakers did not want to have to do that. So it is either finding a job here or going for that EU loophole. Finding a job in another EU country and go and work there (no worries about steady jobs and income levels, nor languagetests for the foreign lover) would give them the right to ferry their partners to that country and after a period of at least 3 months they can move back to The Netherlands as a family. Of course when you have a house in The Netherlands with reduced rent, are in welfare so long they are forgetting about your obligation to try and find work etc. the idea of having to go and work might sound not so desirable. This group might not be the people who are used to buying themselves what they want but they are also not the people who have learned the hard way at work that a boss can tell you what to do and it does not matter if you like it that way or not. So like the very rich these people try to oppose. "Does the law say otherwise? Then the judges are stupid". "Oh but I do not want to move. They should change the law". And there then the rant "The Netherlands have such an unfair system" begins what will be directed to the lawyer and the whole system of courts and governments.

But sometimes you cannot get what you want! Well at least not how you planned to get it. And that lawyer you talk to has studied that law for years and knows more about it then you do. Maybe listen to him or her and bow your head for once in your life. Do you want to go for a costly strategy to try and fight the whole immigration system or have it maybe not in your way but still in the easiest and fastest way possible?

Does that mean I think these clients just have to deal with it? Sorry I do not pity someone when there is a certainty they can get what he or she wants but just have to work hard for it. Yes paying a fee to university so your other half can be a student is a pain in your wallet when you want to work around the fact that you have a great income but no longtime contract. Have to move might not be fun so you can use an EU loophole. But you still end up with what you want.

Who I pity are the people who just are excluded and will be excluded forever. The elder parent of someone who married a Dutch person and now his or her kid has a family, a house and his or her own business here in The Netherlands but the mother or father got widowed and is getting so old they cannot live alone anymore. The asylumseeker who had a safe spot in The Netherlands and made friends but now has to return to a country that is safe again but also void of family and friends. The woman who left everything behind for a married life here and then her husband divorces her after a few years and she has to go back. The persons you have to tell "Sorry there is nothing I can do for you".

The Dutch immigration system might not be ideal but is also created this way to protect the interests of all the other people living in The Netherlands. As long as you still can get what you want stop complaining. And stop telling everyone you hate that Dutch system but still want to live here.


 photo: Ships coming towards the harbor of Rotterdam and Europoort: a Dutch Schengenborder.

Bron: https://www.linkedin.com/pulse/immigration-clients-give-lawyers-headache-wytzia-raspe








Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

"Staatssecretaris Teeven draait België-route de nek om" Eh hoe wou die dat doen? EU-richtlijn!



Nederland en België gaan nauwer samenwerken op het terrein van immigratie en asiel. Dat hebben staatssecretaris Teeven van Justitie en zijn Belgische collega Theo Franken afgesproken in Den Haag. Het gaat daarbij om allerlei praktische vormen van samenwerking. Maar ook de zogeheten België-route wordt moeilijker gemaakt. 

(....)


Huwelijken in België
Hij gaat verder: "We gaan ook proberen de Europa-route aan te pakken. Mensen die in Nederland willen huwen met een bruid uit een derde land en dat niet mogen omdat niet voldaan is aan de wet Inburgering. Die mensen gaan nu naar België, naar Essen, Antwerpen of Kalmthout. Dan trouwen ze en komen ze terug. Die periode van zes maanden is geen belemmering gebleken. We gaan kijken of we die periode kunnen oprekken naar twee jaar."
Vorig jaar waren er ongeveer 240 gevallen van mensen die op deze manier Nederland in kwamen. "Dat vond ik nogal veel nog steeds."

Lees het hele artikel hier bij BNR: http://www.bnr.nl/nieuws/politiek/895675-1502/staatssecretaris-teeven-draait-belgi-route-de-nek-om


 Tja het wordt weer verkiezingstijd. We hebben het over 240 mensen in een jaar tijd!!!!! En hoeveel asielzoekers en overige immigranten komen binnen?

Verder wat heeft Nederland er van te lijden dat mensen de Europa-route doen? De Bijstandsuitkering wordt gestopt en daar moet men een baan hebben. Komen die mensen wel terug? En zo ja dan hebben ze werkervaring. Zou de inkomenseis niet meer de reden zijn voor de stap om de Europa-route te gaan doen als een cursusje Nederlands? Of omdat je ouder alleen in een ver land zit en hulpbehoevend is geworden en dankzij een vorige verkiezingsstunt het ouderenbeleid is afgeschaft?

Dan nog puur een juridisch argument. Meneer Teeven kan veel willen maar dit is gewoon EU regelgeving.



Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Screening bij asielprocedure gezinnen werkt: grensdetentie bleek niet nodig

 Geen enkel gezin dat op Schiphol een asielaanvraag wilde doen, is sinds de invoering van de screening op 1 september 2014 in de Gesloten Gezinsvoorziening geplaatst. Voor alle 33 gezinnen die van september tot februari aan de grens geweigerd werden, gold dat ze na hun screening de asielprocedure konden doorlopen in de open setting van Ter Apel. In totaal ging het om 60 minderjarige kinderen en hun ouders. Dat heeft staatssecretaris Teeven (veiligheid en justitie) maandag bekend gemaakt tijdens een werkbezoek aan de Gesloten Gezinsvoorziening (GGV) in Zeist.
Gezinnen die zich vòòr 1 september op de luchthaven meldden voor asiel en niet voldeden aan de formele gronden om toegang tot Nederland te krijgen (zoals een paspoort of een visum), werden in grensdetentie geplaatst. Sinds september heeft Teeven voor gezinnen die een asielaanvraag willen doen, een zogeheten screening ingevoerd. Hierbij kijken de Koninklijke Marechaussee en de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) of er redenen zijn om een gezin de toegang tot Nederland te weigeren. Bijvoorbeeld omdat er sprake is van een ongeloofwaardige familieband of omdat er vermoedens zijn van kindersmokkel. Ook kan het zo zijn dat een gezinslid verdacht wordt van oorlogsmisdaden (artikel 1F), of dat hij/ zij een gevaar is voor de openbare orde dan wel nationale veiligheid. Als dergelijke redenen niet aan de orde zijn, dan wordt het gezin naar het aanmeldcentrum in Ter Apel overgebracht om de asielprocedure in een open setting te doorlopen.
Wanneer er sprake blijkt van een vermoeden van kinderhandel of mensensmokkel, dan wordt de volwassene in grensdetentie geplaatst en het kind (tijdelijk) onder voogdij geplaatst. Als het gezin om een andere reden de toegang tot Nederland wordt geweigerd, wordt het complete gezin ondergebracht in de nieuwe GGV in Zeist. In deze kindvriendelijke, ruim opgezette voorziening kunnen kinderen en ouders vrij bewegen op het terrein. Ze verblijven in woonpaviljoens, waar het gezinsleven en de privacy geëerbiedigd wordt. Zo kunnen de paviljoens bijvoorbeeld van binnenuit afgesloten worden. Om een huiselijke sfeer te creëren kunnen mensen zelf koken. Verder is er een voorzieningencentrum met onder meer internetfaciliteiten en is er een buitenspeelruimte met klim- en fitnesstoestellen.
Naast de grensgeweigerde gezinnen, verblijven in de GGV ook gezinnen met minderjarige kinderen en alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’s) die geen recht (meer) hebben op verblijf in Nederland. Indien zij niet zelfstandig vertrokken zijn en ook niet meewerken aan terugkeer, kunnen zij in het uiterste geval in de GGV geplaatst worden in het kader van hun terugkeer. Daar wordt hun feitelijk vertrek voorbereid door de medewerkers van de Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V). Tot 1 oktober werden gezinnen op de familie-afdeling van detentiecentrum Rotterdam geplaatst en de amv’s in een justitiële jeugdinrichting. Deze klassieke vorm van detentie van gezinnen en amv’s, komt niet meer voor. De gezinnen die op de GGV worden geplaatst in het kader van terugkeer zitten daar in beginsel maximaal twee weken.


 Bron: http://www.rijksoverheid.nl/nieuws/2015/02/23/screening-bij-asielprocedure-gezinnen-werkt.html




Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Zwaar misbruik toevoegingsgelden advocatenkantoor Amsterdam met o.a. EVRM procedures

Op 17 februari deed de Amsterdamse raad van discipline uitspraak in een zaak over misbruik van gefinancierde rechtsbijstand. Een gewonnen zaak maakte de partners boos: dan was er geen omzet meer te halen.

'Een nieuwe zaak is in elk geval iedere beslissing van welke instantie [dan ook] waartegen een rechtsmiddel openstaat.' Het is een van de adagia in het document 'Vrolijk de dag door met al je zaken' waarmee een advocatenkantoor in arrondissement Amsterdam de medewerkers handvatten bood voor de dagelijkse praktijk. De Amsterdamse raad van discipline legde de twee partners van het kantoor een schorsing van twaalf maanden op, waarvan negen maanden voorwaardelijk. Uit de uitvoerig gemotiveerde beslissing rijst het beeld op van een kantoor waarin lukraak toevoegingen werden aangevraagd en procedures werden gevoerd, kwaliteit er niet toe deed en waarin de medewerkers werden opgezweept om op toevoegingsbasis onmogelijke omzetten te halen.

De zaak kwam in 2013 aan het rollen toen het Ministerie van Buitenlandse Zaken de Amsterdamse deken meldde dat Nederland relatief veel klachten indiende en dat het betrokken advocatenkantoor als 'topklager' te boek stond. Ook trok de Raad voor Rechtsbijstand aan de bel omdat sommige advocaten van het kantoor het maximum aantal toevoegingen dreigden te overschrijden. Uit een steekproef onder de tientallen EVRM-zaken bleek dat het ging om 'volmaakt kansloze' zaken op het gebied van het vreemdelingen-, straf- en het socialezekerheidsrecht. De advocaten beriepen zich op rechten waarop in de nationale procedures geen beroep was gedaan en die vaak bovendien niet op de zaak van toepassing waren. Van nadere motivering was niet of nauwelijks sprake. Inhoudelijke correspondentie met cliënten ontbrak. Alle onderzochte EVRM-zaken werden niet-ontvankelijk verklaard.


 Lees de rest van het artikel in het Advocatenblad: http://www.advocatenblad.nl/site/magazine/archief/nieuws/detail/20092824.html




Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Nederland moet 1F'ers basisrechten geven, zoals zij ook hebben in Duitsland, Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk, betoogt criminoloog Maarten Bolhuis.

 Het artikel staat hier: http://s.trouw.nl/3872274#.VO2xfAAmQCl.blogger (alleen link ivm copyright)

 Aan de beschaafde reacties onder het artikel te zien zijn de meeste mensen tegen dat idee.





Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

'Afghaanse Feda Amiri en dochter Tamana voeren toneelstukje op over verwondingen bij uitzetting'





EINDHOVEN - Feda Amiri en zijn dochter Tamana hebben 'zeer aannemelijk toneelgespeeld' over de verwondingen die Feda zouden zijn toegebracht door de marechaussee tijdens zijn uitzetting naar Afghanistan. Dat zegt de Amsterdamse kunstenares Tinkebell. Zij reisde Feda Amiri en zijn dochter Tamana achterna en zocht de twee op, nadat de Afghaan, die jarenlang in Heeze woonde, werd uitgezet.
De marechaussee zou de knie van Feda Amiri hebben verdraaid toen hij werd uitgezet. Ook zou de Afghaan deels liggend met een kap over zijn hoofd zijn vervoerd.
 Kunstenares Tinkebell is in Afghanistan bij Tamana en Feda Amiri en denkt dat ze liegen over de verwondingen. "Ik denk dat de kans heel aannemelijk is dat ze een toneelstukje hebben gespeeld", vertelt Tinkebell tegen Omroep Brabant. "Ik wil het niet uitsluiten. Ik denk dat het aannemelijker is dat het niet helemaal waar is, dan dat het wel helemaal waar is."

Kunstproject gemaakt over uitzetting Amiri
De kunstenares heeft steeds gezegd dat ze zich het lot van de twee enorm aantrekt. Tegen Omroep Brabant heeft ze toegegeven dat ze er een kunstproject over maakt. Feda en Tamana Amiri zijn daarvan niet op de hoogte. De kunstenares zegt dat ze alle gesprekken met Kamerleden, journalisten, maar ook met Feda en Tamana, heeft opgenomen met maar één doel, haar kunstproject.

De kunstenares wil met het kunstproject aantonen dat het uitzetbeleid in Nederland niet deugt. Ook wil ze laten zien hoe je zaken op de politieke agenda kunt krijgen. Of het verhaal van Feda en Tamana Amiri in Afghanistan klopt, vindt Tinkebell niet belangrijk.

'Voor mijn project interessant'
Voor het kunstproject doet dat er niet toe. "Op het moment dat er een wending is, dat zij iets in scène zet of liegt, dan is het voor mijn project interessant. Dat zou voor haar en voor Feda niet zo goed zijn voor hun reputatie, maar dat is dan wat ze zelf hebben gedaan."

Beelden van de gewonde Feda Amiri in een Afghaans privéziekenhuis waren maandagavond op de Nederlandse televisie te zien. Kamerlid Joel Voordewind (ChristenUnie) heeft dinsdag opheldering van staatssecretaris Teeven over de gang van zaken rond de uitzetting gevraagd.

Of Voordewind op de hoogte is van het kunstproject van Tinkebell, is niet bekend.

Bron: http://www.omroepbrabant.nl/?news/225272762/Afghaanse+Feda+Amiri+en+dochter+Tamana+voeren+toneelstukje+op+over+verwondingen+bij+uitzetting.aspx



Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

21 februari 2015

Gesteggel met slaapplekken Koepel. Volgens asielzoekers geeft COA verkeerd beeld


Buiten slapende asielzoeker De Koepel: 'Ik ben de Nederlanders juist dankbaar'

Slapende asielzoekers op straat bij AZC De Koepel
 
Freek de Swart

BREDA - Onlangs brachten zes asielzoekers de nacht buiten door vlak voor de ingang van het AZC De Koepel. De vluchtelingen zouden volgens het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) hebben geweigerd om in aparte kamers te slapen. Veel mensen op internet reageerden woedend op dit bericht. Volgens een van hen ligt de situatie in het echt een stuk genuanceerder.

Lees verder op Breda Vandaag: http://www.bredavandaag.nl/nieuws/algemeen/2015-02-20/buiten-slapende-asielzoeker-de-koepel-ik-ben-de-nederlanders-juist



Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Moeder en dochter raakten elkaar kwijt in Libisch vluchtelingenkamp: nu moeder in Canada herenigd met dochter uit Holland

 Refugee family, daughter to be reunited after 4-year separation




An Eritrean family that's been torn apart since a daughter went missing four years ago will finally be reunited in St. John's, as the federal government has granted the daughter a temporary resident visa.
Genet Abraham, a refugee from Eritrea, managed to get to Canada with her two younger daughters.
But her oldest daughter, Selam, now 20, went missing four years ago when she was abducted from a Libyan refugee camp.
On Friday, Liberal MP Gerry Byrne told the family over the phone that they'll finally be back together.
"Minister Chris Alexander, the minister for citizenship and immigration in Canada, has agreed in principle to issue a temporary resident visa to you, Selam," he said.
"And I think...as soon as the final documentation is complete, you should be planning to purchase a one-way plane ticket to St. John's, Newfoundland and Labrador, Canada."

Cutting the red tape

Abraham had no idea what happened to her oldest daughter when she went missing four years ago, while Selam had no knowledge that her father had also gone missing.
She also didn't have any way of knowing that two years ago, her mother and two younger sisters had made it to Canada as refugees.
Selam was last seen by her mother when she was a teenager, after going to sell bread at a local market — but Selam never came back.
It was only last year that friends and supporters helped Abraham track her oldest daughter to Holland.
Byrne said the speed with which Selam's visa was rushed through is unprecedented.
He added that the final paperwork should only take about two weeks to complete.

Bron: CBC news: http://www.cbc.ca/news/canada/newfoundland-labrador/refugee-family-daughter-to-be-reunited-after-4-year-separation-1.2965619


Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Een hele serie vacatures op het gebied van immigratie, integratie en terugkeer. Deel vooral

Adjunct Manager Exploitatie Beheer
Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) te Rijswijk ZH
vacaturetekst

Contractmanager medische zorg asielzoekers
vacaturetekst

Het COA zoekt voor de unit HRM een ervaren en enthousiaste: Beleidsadviseur Arbeidsomstandigheden (36 uur)
vacaturetekst

Directeur nationaal primaire proces, Dienst Terugkeer en Vertrek bij VenJ
vacaturetekst

Consultant - Human Capital Global Mobility
vacaturetekst

Juridisch medewerkers Behandelen en Ontwikkelen bij de IND
vacaturetekst

Language Engineer in Leiden
vacaturetekst

Kwaliteitsmanager bij TVcN in Hengelo
vacaturetekst

Freelance consecutief tolken Kirmandji
Met meer dan 35 jaar ervaring, 1500 tolken en vertalers en een dienstenpakket dat zich uitstrekt over meer dan 130 talen, voorziet TVcN elke sector van tolkdiensten en vertalingen in elke gewenste taal. TVcN maakt deel uit van ManpowerGroup. Dankzij deze samenwerking beschikt TVcN over een groot netwerk en werkterrein.
Taakomschrijving TVcN is op zoek naar kwalitatief hoogstaande freelance tolken Kirmandji .
Hoe solliciteren? Bekijk hier alle voorwaarden waar u aan moet voldoen. Alle benodigde documenten dienen per mail aangeleverd te worden aan hrc@tvcn.nl .
Contactgegevens Heeft u vragen en/of opmerkingen naar aanleiding van deze vacature? Neem dan contact op met de Afdeling HRC via 088 - 255 52 68 of hrc@tvcn.nl .

Met spoed gezocht: Vrijwillige Jobcoaches bij Vluchtelingenwerk Zuid Holland Noord
vacaturetekst


Voor de duidelijkheid: geen van deze vacatures is bij mijn organisatie dus jullie moeten rechtstreeks solliciteren via de links. Bent u nu iemand van de organisatie waar de vacature is dan mag u best een doos bonbons sturen hoor als u via dit weblog de droomkandidaat hebt gevonden.










Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Autobiografie van vrouw die opgroeide aan het hof van Saddam Hoessein en nu verkrachtte oorlogsslachtoffers helpt

Het boek wat ik op het moment met plezier aan het lezen ben. Zainab is de dochter van de persoonlijke piloot van Saddam en beschrijft haar jeugd in Bagdad.


In deze openhartige en aangrijpende memoires vertelt Zainab Salbi over haar jeugd aan het hof van de dictator. Ze beschrijft zijn tirannie zoals zij die van dichtbij heeft meegemaakt, en stelt eindelijk de vraag die haar al haar hele leven dwarszit: waarom hebben haar ouders zich laten gebruiken als marionetten van Saddam Hoessein.

Haar ouders sturen haar op een gegeven moment naar Amerika en het duurt jaren voordat ze er achter komt waarom.

Na de val van Saddam Hoessein keert ze geregeld terug naar Irak en ze beschrijft onder meer hoe het land van een heel modern land waar de vrouwen in minirokjes liepen in de jaren 70 en 80, in de jaren 90 steeds religieuzer werd.

Mevrouw Salbi runt al jaren een NGO die zich inzet voor vrouwen die in oorlogssituaties werden verkracht. Je ziet haar met die kennis van later opeens kijken naar wat er in haar jeugs allemaal om haar heen gebeurde.

Goed leesbaar boek en voor de mensen die veel Iraakse clienten hebben of hebben gehad ook een nuttig boek voor het krijgen van achtergrond plaatjes bij wat die clienten vertellen. Het is hier te koop bij Bol.com en u steunt met uw aankoop dit weblog: https://partnerprogramma.bol.com/click/click?p=1&t=url&s=4671&f=TXL&url=http%3A%2F%2Fwww.bol.com%2Fnl%2Fp%2Fde-gouden-kooi%2F1001004002720045%2F&name=Zainab


Ze heeft trouwens nog een aantal andere boeken geschreven over trauma's van verkrachte vrouwen. Ook handig voor de asieladvocaten aangezien ze dat naar aanleiding van vrouwen in vluchtelingenkampen heeft gedaan. (Het duurt even maar als het goed is laadt er nu een widget met al de boeken)






















Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Asielzoekers Vluchtgarage mogen van rechter tot 1 mei daar blijven. Bed, bad, brood niet genoeg?

De ruim 125 uitgeprocedeerde asielzoekers van de actiegroep We are here mogen nog tot 1 mei in de zogenoemde Vluchtgarage blijven in de Amsterdamse Bijlmer. De gemeente Amsterdam wilde dat de groep het pand voor 11 maart zou verlaten, maar volgens de rechter is het inhumaan om de groep midden in de winter op straat te zetten.

Er staat een uitgebreid artikel hierover in de Volkskrant. Klik hiervoor op deze link: http://www.volkskrant.nl/binnenland/asielzoekers-vluchtgarage-mogen-van-rechter-blijven~a3870219/


Dit is het persbericht van de rechtbank:

Ontruiming ‘Vluchtgarage’ mag na 1 mei

Amsterdam , 20-2-2015
​ De Staat mag na 1 mei 2015 overgaan tot ontruiming van ‘de Vluchtgarage’ in Amsterdam Zuidoost. Dat heeft de voorzieningenrechter vandaag bepaald.
De parkeergarage is in december 2013 gekraakt door een grote groep uitgeprocedeerde asielzoekers die zichzelf ‘We Are Here’ noemt. De gemeente wil de parkeergarage in het kader van de verbetering van de K-buurt op korte termijn slopen en er een grasveld aanleggen. De uitgeprocedeerde asielzoekers weigeren echter de parkeergarage te verlaten, tenzij de gemeente hen naast de inmiddels aangeboden Bed Bad Brood-voorziening ook dagopvang gaat aanbieden. De gemeente is dat niet van plan.
De Staat heeft aangekondigd vóór 11 maart 2015 tot strafrechtelijke ontruiming van de Vluchtgarage over te gaan. De uitgeprocedeerde asielzoekers komen daartegen op in kort geding.

De voorzieningenrechter oordeelt dat het inhumaan is om de groep uitgeprocedeerde asielzoekers, van wie de situatie uitzichtloos is, onder de huidige winterse weersomstandigheden te ontruimen. Het belang van de uitgeprocedeerde asielzoekers prevaleert daarom, zij het voor beperkte tijd, boven het belang van de Staat en de gemeente bij ontruiming van de parkeergarage op korte termijn.
Dit is de uitspraak:

ECLI:NL:RBAMS:2015:847

Instantie Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak 20-02-2015
Datum publicatie 20-02-2015
Zaaknummer C/13/573586 / KG ZA 15-49
Rechtsgebieden Civiel recht
Bijzondere kenmerken Kort geding
Inhoudsindicatie De Staat mag na 1 mei 2015 overgaan tot ontruiming van ‘de Vluchtgarage’ in Amsterdam Zuidoost.

Hier is de link naar de uitspraak: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBAMS:2015:847

4.2.Niet is in geschil dat de gemeente Amsterdam aan eisers geen toestemming heeft gegeven voor het gebruik van het pand en eisers ook niet over een andere titel voor het gebruik beschikken. Zij kunnen dan ook als “krakers” worden aangemerkt. Voldoende aannemelijk is voorts dat de gemeente Amsterdam bezwaar heeft tegen het gebruik door eisers van het pand, aan welk bezwaar uiting is gegeven door op 10 februari en 17 oktober 2014 aangifte te doen van een strafbaar feit. Onder deze omstandigheden moet worden geoordeeld dat het Openbaar Ministerie, bij de uitoefening van de in artikel 551 Sv gegeven bevoegdheid, op goede gronden mag aannemen dat is voldaan aan de eis van wederrechtelijkheid als bedoeld in dat artikel en dat tot ontruiming kan worden overgegaan.
4.3.
De gevorderde ontruiming moet echter wel aan de eisen van proportionaliteit voldoen. De (voorzieningen)rechter zal in dit kader dienen te onderzoeken of de in abstracto door de wetgever gegeven voorrang aan het belang van de openbare orde, het beëindigen van strafbare feiten en de bescherming van rechten van derden boven het huisrecht van de kraker, in het concrete geval de proportionaliteitstoets kan doorstaan. Die belangenafweging kan alleen plaatsvinden als de kraker feiten of omstandigheden aanvoert en aannemelijk maakt die in het concrete geval tot een andere dan de door de wetgever gemaakte afweging nopen, waarbij als uitgangspunt zal hebben te gelden dat een eigenaar het recht heeft om over zijn pand te beschikken zoals hij wil. Weliswaar zal het doorgaans zo zijn dat in het concrete geval het belang van de eigenaar het zwaarst zal wegen, maar niet kan worden uitgesloten dat gelet op de zeer ernstige inbreuk op het huisrecht en de onomkeerbare gevolgen van een ontruiming, het belang van de kraker in het concrete geval, bijvoorbeeld voor beperkte tijd, toch zwaarder weegt (vlg. Hoge Raad 28 oktober 2011; ECLI:NL:HR:
2011:BQ9880).
4.4.Ten aanzien van de proportionaliteit overweegt de voorzieningenrechter dat, tegenover de gemotiveerde betwisting daarvan door de Staat, eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat de aangezegde ontruiming zal leiden tot langdurige leegstand, zonder enig uitzicht op verandering in die situatie. De Staat heeft haar stelling dat concrete plannen bestaan om het betreffende pand te slopen en daar, in het kader van de verbetering van de uitstraling en leefbaarheid van de zogenoemde K-buurt waarin de parkeergarage gelegen is, een grasveld aan te leggen, met stukken onderbouwd (zie 2.8). Dat het hier ‘slechts’ gaat om de aanleg van een grasveld en dat de aanleg hiervan volgens eisers niet noodzakelijk is, doet aan het voorgaande niet af, nu, zoals hiervoor reeds is overwogen, uitgangspunt is dat de eigenaar het recht heeft over zijn pand te beschikken zoals hij wil. Bovendien staat de aanleg van het grasveld niet op zich, maar is het onderdeel van de verbetering van de K-buurt. De stelling van eisers dat de eigenaar en/of de Staat geen enkel belang zouden hebben bij ontruiming en ontruiming zal leiden tot langdurige leegstand is dan ook niet aannemelijk geworden.
4.5.Eisers hebben zich er voorts op beroepen dat er zowel op landelijk als op lokaal politiek-bestuurlijk niveau ontwikkelingen gaande zijn die mogelijkerwijs kunnen leiden tot het verschaffen van enige vorm van dagopvang aan uitgeprocedeerde asielzoekers. Eisers menen dat de BBB-voorziening van de gemeente Amsterdam voor hen niet toereikend is. Volgens eisers behoort de gemeente hen om humanitaire redenen ook dagopvang te bieden, waarbij er ook een plek is voor de bezittingen die eisers inmiddels hebben vergaard. Indien er inderdaad ook dagopvang zal worden verschaft, bestaat er volgens eisers geen noodzaak meer voor hen om in de parkeergarage te blijven en zullen zij deze verlaten. Eisers wensen in het licht hiervan, en mede ter overbrugging van de winter, de uitkomst van deze ontwikkelingen af te wachten.
4.6.Bij brief van 4 februari 2015 heeft de Staat een brief van de burgemeester d.d. 4 februari 2015 overgelegd. Hierin staat, kort gezegd, dat de burgemeester geen overleg heeft gehad met (de advocaat van) eisers over het regelen van een aantal praktische zaken rondom de uitbreiding van de BBB-voorziening en dat hij ook niet bereid is dit overleg te voeren. Wel is hij bereid te helpen zoeken naar een oplossing voor de opslag van een redelijke hoeveelheid privébezittingen van de betreffende personen.
4.7.De voorzieningenrechter overweegt als volgt. Eisers maken deel uit van een groep van een paar honderd uitgeprocedeerde asielzoekers die bekend staat onder de naam “We Are Here”. Deze groep verblijft al langere tijd in Nederland. De situatie van de betrokkenen, van wie er ongeveer 125 in de parkeergarage verblijven, is uitzichtloos. Niet is gebleken van concrete mogelijkheden voor hen om hier iets aan te veranderen. Zij kunnen geen aanspraak maken op sociale voorzieningen en zijn aangewezen op hulp van anderen. Terugkeer naar hun eigen land is veelal problematisch. De voorzieningenrechter acht het in het licht hiervan inhumaan om deze groep uitgeprocedeerde asielzoekers onder de huidige winterse weersomstandigheden te ontruimen. Ontruiming zal immers waarschijnlijk tot gevolg hebben dat zij – in ieder geval – overdag geen onderdak meer zullen hebben en aangewezen zijn op de straat. De voorzieningenrechter is dan ook van oordeel dat het belang van de krakers, zij het voor beperkte tijd, prevaleert boven het belang van de Staat/de gemeente Amsterdam bij onmiddellijke ontruiming van de parkeergarage. De voorzieningenrechter zal de vordering van eisers dan ook toewijzen, in die zin dat het de Staat tot 1 mei 2015 zal worden verboden om tot strafrechtelijke ontruiming van de parkeergarage aan de Kralenbeek 100 te Amsterdam Zuidoost over te gaan. Dit wordt gezien als het mindere van hetgeen is gevorderd. De extra tijd kan door de gemeente worden benut om een oplossing te vinden voor de opslag van de privébezittingen van diegenen die gebruik willen (gaan) maken van de aangeboden BBB-voor-ziening.
4.8.De door eisers gevorderde dwangsom zal worden afgewezen. De voorzieningenrechter gaat er vanuit dat de Staat gevolg zal geven aan dit vonnis.
4.9.Nu beide partijen (deels) in het ongelijk zijn gesteld, ziet de voorzieningenrechter aanleiding de proceskosten te compenseren als na te melden.

Dit is dus een civiele uitspraak waar geen enkele immigratierecht jurist bij betrokken was aan de kant van verweerder zo lijkt het wel. Was de rechter iemand die normaal bij de Vreemdelingenkamer zit? Soms kan het heel verfrissend zijn als een andere tak van sport naar de geeffende paden kijkt. Soms kan het ook gevolgen hebben die je nooit had verwacht.

Ik vind het argument dat men overdag buiten moet zijn wel erg "overvragen". Bij de daklozenopvang is dat ook zo en die mensen zijn legaal.

Verder vraag ik me af wat mensen met deze uitspraak kunnen in het kader van een verblijfsvergunning buiten schuld. Wordt hier niet door een rechter gezegd dat mensen in een uitzichtloze situatie zitten en niet terug kunnen? In hoeverre zou je dat declaratoir kunnen noemen? Ok civilisten brandt los! Ik ben benieuwd.










Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

15 februari 2015

Nieuw boek uit over het Vreemdelingenrecht

In Hoofdzaken Vreemdelingenrecht geeft de auteur een inleiding in het Nederlandse vreemdelingenrecht, waaronder begrepen de toelating en het verblijf van vreemdelingen in Nederland. Het biedt een overzicht van de toepasselijke regelgeving, de belangrijkste jurisprudentie en is voorzien van voorbeelden en schema’s ter verduidelijking.

Het vreemdelingenrecht is volop in beweging. De afgelopen jaren zijn er op dit gebied vele wetswijzigingen geweest. In deze uitgave zijn onder andere opgenomen:
• de Wet Modern Migratiebeleid;
• de Visumwet;
• de herschikking van de toelatingsgronden;
• de wijziging van de Wet Inburgering;
• de toekomstige regelgeving met betrekking tot de rechterlijke toetsing.
• de herziening van de Wet arbeid vreemdelingen per 1 januari 2014;
• de Wet gecombineerde vergunning voor verblijf en arbeid per 1 april 2014.

Hoofdzaken Vreemdelingenrecht is aan te bevelen aan iedereen die belangstelling heeft voor het vreemdelingenrecht. Met name voor studenten in het hoger onderwijs is het zeer geschikt. Universitaire studenten kunnen het goed gebruiken ter voorbereiding of ter ondersteuning van het vak vreemdelingenrecht.

Mr. E.M. Kampstra is enkele jaren werkzaam geweest in de advocatuur. Daarna is zij recht gaan doceren aan de Hanzehogeschool Groningen bij het Instituut voor Rechtenstudies. Als specialisatie heeft zij het vreemdelingrecht en het bestuurs(proces)recht.


Steun dit weblog en koop dit boek via deze link bij Bol.com https://partnerprogramma.bol.com/click/click?p=1&t=url&s=4671&f=TXL&url=http%3A%2F%2Fwww.bol.com%2Fnl%2Fp%2Fhoofdzaken-vreemdelingenrecht%2F9200000026888695%2F&name=Kampstra





 

UItspraak: Albanees slachtoffer mensenhandel, lijkt getraumatiseerd, rechter wil nader onderzoek lees betere motivering besluit


ECLI:NL:RBDHA:2015:1337

Instantie Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak 06-02-2015
Datum publicatie 11-02-2015
Zaaknummer AWB 15/1014
Rechtsgebieden Vreemdelingenrecht
Bijzondere kenmerken Eerste aanleg - enkelvoudig
Inhoudsindicatie Trefwoorden:
Mensenhandel, Sociale groep, Geloofwaardig relaas, Geen schending artikel 3 EVRM of Vluchtelingenverdrag bij terugkeer, Traumatabeleid, Geen verblijfsvergunning regulier ‘overige klemmende redenen van humanitaire aard’, B8/3 bedenktijd, Parallelle toets artikel 64 Vw 2000, Medische klachten, Traumatisering, Suïciderisico, ten onrechte geen medisch advies gevraagd.
Samenvatting:
“Vrouwen in Albanië die het slachtoffer zijn geworden van mensenhandel” vallen aan te merken als een sociale groep in de zin van het Vluchtelingenverdrag en artikel 3.37, eerste lid, onder d, onder 2°, van het VV 2000. Verweerder heeft verzoekster echter terecht niet op basis van haar vrees bij terugkeer of het traumatabeleid in aanmerking gebracht voor een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a of b, van de Vw 2000. Daarnaast heeft verweerder geen reden hoeven zien verzoekster in aanmerking te brengen voor een verblijfsvergunning regulier onder de beperking ‘overige klemmende redenen van humanitaire aard’.
Mede bezien in het licht van het geloofwaardig geachte asielrelaas van verzoekster ziet de voorzieningenrechter echter in haar patiëntdossier en haar eigen verklaringen enige aanknopingspunten dat zij getraumatiseerd is of anderszins lijdt aan (ernstige) psychische klachten. Bij gebrek aan medische expertise is de voorzieningenrechter niet in staat de zwaarte en strekking van deze klachten op waarde te schatten. Dit geldt evenzeer voor verweerder. Door in dit geval zonder enig medisch advies te concluderen dat voor toepassing van artikel 64 van de Vw 2000 geen grond is, heeft verweerder het bestreden besluit voorbereid en genomen zonder de vereiste zorgvuldigheid. Reden om het verzoek om voorlopige voorziening toe te wijzen. Ten slotte heeft verweerder onvoldoende duidelijk gemotiveerd dat onderdeel B8/3 van de Vc 2000 niet op verzoekster van toepassing is.
 Hele uitspraak: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2015:1337

Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

UItspraak: Herhaalde aanvraag asiel, 1(F), duurzaam 3 EVRM beletsel, proportionaliteitstoets, inreisverbod 10 jaar.


ECLI:NL:RBDHA:2015:1283

Instantie Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak 10-02-2015
Datum publicatie 10-02-2015
Zaaknummer AWB 13/18950
 
 
4. Uit de jurisprudentie van de Afdeling, vloeit voort dat, indien na een eerder afwijzend besluit een besluit van gelijke strekking wordt genomen, door het instellen van beroep tegen het laatste besluit niet kan worden bereikt dat de bestuursrechter dat besluit toetst, als ware het een eerste afwijzing. Slechts indien en voor zover in de bestuurlijke fase nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden zijn aangevoerd, dan wel uit het aldus aangevoerde kan worden afgeleid dat zich een relevante wijziging van het recht heeft voorgedaan, kunnen dat besluit, de motivering ervan en de wijze waarop het tot stand is gekomen door de bestuursrechter worden getoetst.
Onder nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden moeten worden begrepen feiten of omstandigheden die na het eerdere besluit zijn voorgevallen of die niet vóór dat besluit konden en derhalve behoorden te worden aangevoerd, alsmede bewijsstukken van reeds eerder aangevoerde feiten of omstandigheden, die niet vóór het nemen van het eerdere besluit konden en derhalve behoorden te worden overgelegd. Is hieraan voldaan, dan is niettemin geen sprake van feiten of veranderde omstandigheden die een hernieuwde rechterlijke beoordeling rechtvaardigen, indien op voorhand uitgesloten is dat hetgeen alsnog is aangevoerd of overgelegd aan het eerdere besluit kan afdoen.
5. Eiser heeft ten aanzien van de tegenwerping van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag aan zijn herhaalde aanvraag het volgende ten grondslag gelegd. Aan eiser is ten onrechte het gestelde in artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag tegengeworpen. Er is immers nooit sprake geweest van knowing and personal participation. Eiser heeft nimmer militair werk gedaan, maar slechts administratief werk. Ter onderbouwing heeft eiser een verklaring van de burgemeester van de voormalige woonplaats van eiser, [plaatsnaam], van 15 mei 2007 overgelegd. Bovendien is het tegenwerpen van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag vanwege eisers gestelde werkzaamheden voor de South Lebanese Army (hierna: SLA) niet langer actueel, aldus eiser. Dienaangaande verwijst eiser naar een brief van Vluchtelingenwerk Nederland van 22 mei 2013. Voorts heeft eiser aangevoerd dat vele vreemdelingen die hebben gewerkt voor de SLA een verblijfsvergunning hebben gekregen. Eiser heeft bij verweerder verzocht om openbaarmaking van de dossiers van evenbedoelde vreemdelingen op grond van de Wet openbaarheid bestuur (hierna: Wob), welk verzoek verweerder bij besluit van 3 september 2013 heeft afgewezen. Het hiertegen gemaakte bezwaar heeft verweerder bij besluit van 11 november 2014 niet-ontvankelijk verklaard. Tegen dit besluit heeft eiser beroep ingesteld.
6. In voornoemde uitspraak van deze rechtbank, nevenzittingsplaats Middelburg, van 10 februari 2005 is geoordeeld dat verweerder terecht artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag van toepassing heeft geacht op eiser. Nu eiser tegen voornoemde uitspraak geen rechtsmiddelen heeft aangewend is het besluit van 13 maart 2003, voor zover het de tegenwerping van 1(F) van het Vluchtelingenverdrag betreft, ingevolge de zogenoemde ‘Brummenjurisprudentie’ (zie onder meer de uitspraak van de Afdeling van 6 augustus 2003, ECLI:NL:RVS:2003:AI0801) in rechte komen vast te staan. Thans ligt ter beoordeling voor de vraag of eiser nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden heeft aangevoerd die afbreuk kunnen doen aan voornoemde conclusie.
7. De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en overweegt daartoe als volgt. De rechtbank is van oordeel dat op voorhand is uitgesloten dat de stelling van eiser dat geen sprake was van knowing en personal participation kan afdoen aan het eerdere besluit, nu deze stelling niet nader is onderbouwd. De verklaring van de burgemeester van [plaatsnaam] van 15 mei 2007 kan naar het oordeel van de rechtbank niet als evenbedoelde onderbouwing worden aangemerkt, nu de verklaring dateert van voor het eerdere besluit van 18 april 2008 en niet is gebleken dat eiser deze verklaring niet eerder heeft kunnen en derhalve heeft moeten overleggen.
De stelling van eiser dat de tegenwerping van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag niet langer actueel is kan, wat hier ook van zij, naar het oordeel van de rechtbank evenmin als rechtens relevant nieuw feit worden aangemerkt, reeds nu eiser deze stelling niet heeft onderbouwd. De brief van Vluchtelingenwerk Nederland van 22 maart 2013 acht de rechtbank hiertoe onvoldoende nu deze brief weliswaar dateert van na het vorige besluit en in zoverre nieuw is, maar in deze brief niet specifiek wordt ingegaan op de situatie van eiser. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat deze brief niet kan afdoen aan het eerdere besluit.
Nu eiser ter onderbouwing van zijn herhaalde aanvraag ten aanzien van de tegenwerping van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag, gelet op het voorgaande, geen nova heeft aangevoerd wordt aan een inhoudelijke behandeling van de hiertoe aangevoerde gronden, waaronder het beroep op het gelijkheidsbeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel, niet toegekomen. Gelet hierop ziet de rechtbank geen aanleiding om, zoals gemachtigde van eiser ter zitting heeft verzocht, ambtshalve kennis te nemen van de dossiers, waarvan verweerder de openbaarmaking op grond van de Wob heeft geweigerd.
8. De rechtbank stelt voorts vast dat in de onderhavige zaak is gebleken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden nu eiser ten tijde van het bestreden besluit meer dan tien jaar in Nederland verbleef sinds zijn eerste asielaanvraag en door verweerder, anders dan in de eerdere procedures, wordt aangenomen dat artikel 3 van het EVRM zich duurzaam tegen zijn uitzetting verzet. Naar het oordeel van de rechtbank kan niet op voorhand worden uitgesloten dat deze omstandigheden zullen kunnen afdoen aan het eerdere besluit en komt het bestreden besluit, in zoverre, voor rechterlijke toetsing in aanmerking.
9. Volgens paragraaf C2/6.2.8. van de Vreemdelingencirculaire 2000 (hierna: Vc 2000) kan de situatie zich voordoen dat aan de vreemdeling op grond van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag geen verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd wordt verleend, maar dat tegelijkertijd aannemelijk is dat hij bij terugkeer een reëel risico loopt op een behandeling als bedoeld in artikel 3 van het EVRM. De vreemdeling bevindt zich dan in een situatie dat hem geen verblijfstitel wordt verleend, maar dat hij evenmin wordt uitgezet. De onderlinge verhouding tussen artikel 45 en artikel 29, eerste lid, van de Vw 2000 brengt met zich mee, dat zo enigszins mogelijk wordt voorkomen dat de vreemdeling in deze situatie geraakt. In deze gevallen wordt bij het nemen van het besluit beoordeeld:
a. of artikel 3 van het EVRM zich duurzaam verzet tegen uitzetting van de vreemdeling naar het land van herkomst; en zo ja,
b. of het blijvend onthouden van een verblijfsvergunning disproportioneel is.
De term duurzaam als bedoeld onder a. houdt ten eerste in dat de vreemdeling zich op het moment dat het besluit wordt genomen reeds gedurende tien jaren zonder verblijfsvergunning in Nederland in de situatie bevindt dat hij wegens schending van artikel 3 van het EVRM niet kan worden uitgezet, te rekenen vanaf datum eerste asielaanvraag. De term duurzaam houdt verder in dat er geen vooruitzicht is op verandering in deze situatie binnen niet al te lange termijn. Voor een positieve beantwoording van de vraag onder a. dient de vreemdeling tot slot aannemelijk te hebben gemaakt dat vertrek naar een ander land dan het land van herkomst, ondanks voldoende inspanningen van de vreemdeling om te voldoen aan zijn vertrekplicht, niet mogelijk is.
Indien de toets onder a. leidt tot een bevestigend antwoord, is dit reden voor verweerder om de proportionaliteitstoets onder b te verrichten. Deze toets verricht verweerder slechts indien de vreemdeling aannemelijk heeft gemaakt dat hij zich in Nederland in een uitzonderlijke situatie bevindt. Aan de hand van hetgeen door de vreemdeling hiertoe is aangedragen, beoordeelt verweerder of het blijvend onthouden van een verblijfsvergunning disproportioneel is.
10. De rechtbank stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat artikel 3 van het EVRM zich duurzaam verzet tegen uitzetting van eiser naar Libanon en dat vertrek naar een ander land ondanks voldoende inspanningen niet mogelijk is. Het geschil beperkt zich tot de vraag of het onthouden aan eiser van een verblijfsvergunning disproportioneel is.
De rechtbank overweegt als volgt.
11. Eiser heeft dienaangaande allereerst betoogd dat de weigering van verweerder om hem een verblijfsvergunning te verlenen disproportioneel is, nu artikel 3 van het EVRM zich duurzaam verzet tegen uitzetting van eiser naar Libanon. De rechtbank volgt eiser niet in deze stelling. Hiertoe is redengevend dat uit vaste jurisprudentie van de Afdeling (onder meer de uitspraak van 10 augustus 2011, ECLI:NL:RVS:2011:BR5032) volgt dat aan het criterium 'duurzaam' volgens paragraaf C2/6.2.8. van de Vc 2000 slechts is voldaan indien de vreemdeling minimaal tien jaren in Nederland verblijft. Nu de beoordeling van de proportionaliteit van het blijvend onthouden van een verblijfsvergunning volgens die paragraaf eerst plaatsvindt nadat is vastgesteld dat aan dat criterium is voldaan en die beoordeling derhalve een zelfstandige betekenis heeft, kan niet worden geoordeeld dat aan een vreemdeling, zoals eiser, na tien jaren verblijf met een uitzettingsbeletsel zonder meer een verblijfsvergunning moet worden verleend.
12. Ter zitting heeft de gemachtigde van eiser verder aangevoerd dat op voorhand onduidelijk is op welke wijze verweerder tot het oordeel is gekomen dat het blijvend onthouden van een verblijfsvergunning disproportioneel is, nu onduidelijk is welke elementen in deze belangenafweging een rol spelen. Voor zover de gemachtigde van eiser heeft beoogd te betogen dat verweerder gehouden was beleidsregels vast te stellen voor een nadere invulling van de criteria aan de hand waarvan hij beoordeelt of zich een uitzonderlijke situatie voordoet, is de rechtbank van oordeel dat dit betoog, gelet op de uitspraak van de Afdeling van 15 juli 2011 (ECLI:NL:RVS:2011:BR3779) niet kan slagen. In deze uitspraak heeft de Afdeling immers overwogen dat verweerder weliswaar bevoegd, maar niet gehouden is om dienaangaande beleidsregels vast te stellen. Indien verweerder geen beleidsregels vaststelt voor een nadere invulling van de criteria aan de hand waarvan hij die beoordeling verricht, dient hij voor elk individueel geval te motiveren dat en waarom in dat specifieke geval voormelde uitzonderlijke situatie niet aan de orde is. Bij de beoordeling of zich een uitzonderlijke situatie voordoet waarin het blijvend onthouden van een verblijfsvergunning disproportioneel is, dient hij alle door een vreemdeling aangevoerde belangen te betrekken. Daarbij dient hij inzichtelijk te maken welk gewicht hij toekent aan de door een vreemdeling aangevoerde belangen. Vervolgens dient hij deze belangen kenbaar, afzonderlijk en in onderlinge samenhang bezien, af te wegen tegen het algemeen belang van de Nederlandse Staat om niet te berusten in het verblijf hier te lande van personen op wie artikel 1 (F) van het Vluchtelingenverdrag van toepassing is en hen derhalve geen verblijfsvergunning te verlenen.
Gelet hierop dient de rechtbank de vraag te beantwoorden of het bestreden besluit blijkt geeft van een dergelijke belangenafweging.
13. Eiser betoogt dienaangaande dat het blijvend onthouden van een verblijfsvergunning, gelet op de door hem aangevoerde bijzondere individuele omstandigheden, disproportioneel is. Daartoe heeft hij aangevoerd dat hij ernstige psychische klachten heeft als gevolg van de uitzichtloze situatie waarin hij zich bevindt. Bovendien verblijft eiser al sinds het jaar 2000 in Nederland, verblijven zijn vrouw en kind rechtmatig hier te lande en oefent hij met hen gezinsleven uit als bedoeld in artikel 8 van het EVRM. Tot slot heeft gemachtigde van eiser ter zitting nog aangevoerd dat verweerder ten onrechte eisers recht op familie- en gezinsleven als bedoeld in artikel 8 van het EVRM niet heeft betrokken bij de beoordeling van de vraag of het proportioneel is om eiser een vergunning te onthouden. Derhalve is sprake van een motiveringsgebrek, aldus eiser.
14. Verweerder heeft zich in het bestreden besluit en het daarin ingelaste voornemen van 14 februari 2013, op het standpunt gesteld, dat de medische klachten van eiser niet dusdanig bijzonder zijn dat hij in het bezit dient te worden gesteld van een verblijfsvergunning. Uit het advies van het Bureau Medische Advisering (hierna: het BMA) van 15 januari 2013 blijkt immers dat eiser niet lijdt aan een ongeneeslijke ziekte in een vergevorderd stadium. Bovendien wordt eiser in staat geacht te reizen, waardoor hij uit eigen beweging invulling kan geven aan zijn vertrekplicht. Dat volgens voornoemd advies bij het ontbreken van behandeling een onomkeerbaar proces naar de dood zal volgen, leidt verweerder met betrekking tot het uitgevaardigde inreisverbod niet tot een ander oordeel, nu eiser hier te lande, ingevolge artikel 10, tweede lid van de Vw 2000 aanspraak kan blijven maken op medische hulp, aldus verweerder.
15. De rechtbank stelt voorop dat gemachtigde van eiser, gelet op de uitspraak van de Afdeling van 5 december 2011 (zaak nr. 201008053/1/V2, www.raadvanstate.nl), terecht ter zitting heeft betoogd dat verweerder hetgeen eiser in het kader van het in artikel 8 van het EVRM beschermde recht op gezinsleven heeft aangevoerd ten onrechte niet, dan wel onvoldoende, in de belangenafweging heeft betrokken.
Naar het oordeel van de rechtbank bestaat evenwel aanleiding om met toepassing van artikel 6:22 van de Awb voornoemd gebrek te passeren, omdat eiser door het in stand laten van het bestreden besluit in zoverre niet wordt benadeeld. Hiertoe is redengevend dat, gelet op de uitspraak van de Afdeling van 21 maart 2012 (zaak nr. 201100544/1/V2, www.raadvanstate.nl) geen sprake is van schending van artikel 8 van het EVRM. Eiser kan immers, hoewel hem geen verblijfsvergunning wordt verleend, het gezinsleven met zijn vrouw en kind hier te lande continueren, nu hij vanwege een dreigende schending van artikel 3 van het EVRM niet zal worden uitgezet. Voor zover eiser zich beroept op respect voor het privé-leven, bedoeld in artikel 8 van het EVRM, overweegt de rechtbank onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 12 november 2007 (zaak nr. 200703870/1, www.raadvanstate.nl) dat dit recht niet zo ver strekt dat op grond daarvan toelating moet worden verleend aan een vreemdeling ten aanzien van wie verweerder artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag heeft toegepast.
Nu uit het bestreden besluit voorts blijkt dat verweerder de psychische klachten van eiser en de medische behandeling waarop eiser aanspraak kan maken, heeft betrokken bij de beoordeling van de vraag of zich in dit geval een uitzonderlijke situatie voordoet waarin het blijvend onthouden van een verblijfsvergunning disproportioneel is, bestaat er naar het oordeel van de rechtbank, gelet op het in rechtsoverweging 12 weergegeven uitgangspunt, geen grond voor het oordeel dat verweerder, bij afweging van deze belangen tegen het algemeen belang dat Nederland geen vluchthaven wordt voor personen op wie artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag van toepassing is, niet in redelijkheid aan het algemeen belang doorslaggevende betekenis heeft kunnen hechten. De rechtbank wijst in dit verband op de uitspraak van de Afdeling van 15 juli 2011 (ECLI:NL:RVS:2011:BR3776).
16. Verweerder heeft op basis van voorgaande overwegingen van de rechtbank, de herhaalde asielaanvraag van eiser terecht afgewezen.
17. Met betrekking tot het bestreden inreisverbod voor de duur van tien jaar overweegt de rechtbank als volgt.
18. Verweerder heeft tegen eiser een inreisverbod uitgevaardigd voor de duur van tien jaar, op grond van artikel 66a, eerste lid, onder a, vierde lid en zevende lid, onder c, van de Vw 2000 en artikel 6.5a, vijfde lid, onder c, van het Vreemdelingenbesluit 2000, omdat op eiser artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag van toepassing is. Voorts heeft verweerder zich op het standpunt gesteld dat eiser in dit kader geen geslaagd beroep kan doen op artikel 8 van het EVRM. Naar de mening van verweerder is geen sprake van humanitaire of andere redenen zoals bedoeld in het achtste lid van artikel 66a van de Vw 2000 en artikel 6.5 van het Vb 2000, op grond waarvan dient te worden afgezien van het uitvaardigen van een inreisverbod, dan wel de duur daarvan te verkorten.
19. Eiser heeft allereerst betoogd dat verweerder had moeten afzien van het opleggen van een inreisverbod, vanwege de onmogelijkheid van terugkeer naar zijn land van herkomst. De rechtbank is van oordeel dat dit betoog, gelet op de uitspraken van de Afdeling van 20 december 2013 (ECLI:NL:RVS:2013:2558) en van 3 december 2014 (ECLI:NL:RVS:2014:4530) niet slaagt. In deze uitspraken heeft de Afdeling overwogen dat in de omstandigheid dat sprake is van een duurzaam uitzettingsbeletsel niet reeds op voorhand aanleiding bestaat af te zien van het opleggen van een inreisverbod.
20. Ten aanzien van het betoog van eiser dat het opleggen van een inreisverbod leidt tot een onbillijkheid van overwegende aard, nu hij niet kan terugkeren naar zijn land van herkomst en hij wegens overtreding van het inreisverbod strafrechtelijk kan worden vervolgd, geldt dat de vraag hoe de strafrechtelijke gevolgen van een inreisverbod zich verhouden tot de omstandigheid dat een vreemdeling niet naar het land van zijn herkomst zal worden uitgezet, door het Openbaar Ministerie en de strafrechter dient te worden beantwoord (zie de uitspraak van de Afdeling van 22 mei 2013 (ECLI:NL:RVS:2013:CA1292). De beroepsgrond faalt.
21. Voorts heeft eiser betoogd dat het opleggen van het inreisverbod in strijd is met artikel 8 van het EVRM. Eiser heeft een echtgenote en dochter, welke beide rechtmatig in Nederland verblijven. Het gezinsleven kan niet buiten Nederland worden uitgeoefend.
22. Niet in geschil is dat er sprake is van gezinsleven tussen eiser en zijn echtgenote en dochter. Evenmin is in geschil dat door het inreisverbod sprake is van inmenging in het gezinsleven.
23. Verweerder heeft naar het oordeel van de rechtbank mogen overwegen dat het uitvaardigen van het inreisverbod geen schending van het recht op familie- en gezinsleven als bedoeld in artikel 8 van het EVRM tot gevolg heeft. Verweerder heeft deze conclusie mogen baseren op zijn belangenafweging tussen het belang van eiser enerzijds en het Nederlands algemeen belang anderzijds. Verweerder heeft in deze belangenafweging kenbaar gemaakt de criteria uit de arresten van het Europese Hof van de Rechten van de Mens (hierna: het EHRM) van 2 augustus 2001 inzake Boultif (JV 2001/254) en 18 oktober 2006 inzake Üner (JV 2005/305) betrokken te hebben.
Verweerder heeft bij de belangenafweging kunnen betrekken dat artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag op eiser van toepassing is en dat hij in verband wordt gebracht met ernstige misdrijven, zoals marteling en mishandeling. Dit staat in rechte vast. Dat geen strafrechtelijke vervolging heeft plaatsgevonden en sprake is van een aanzienlijk tijdsverloop, leidt niet tot een andere conclusie. Verweerder heeft daartoe mogen verwijzen naar de aard en ernst van de misdrijven en handelingen en het groot menselijk leed dat hierdoor is veroorzaakt. Voorts heeft verweerder in het nadeel van eiser mogen laten meewegen dat eiser op 8 februari 2011 veroordeeld is tot 24 uur werkstraf wegens bedreiging met zware mishandeling.

Verweerder heeft voorts mogen overwegen dat de Iraanse nationaliteit van de gezinsleden van eiser, de omstandigheid dat de gezinsleden van eiser hier te lande rechtmatig verblijven en de objectieve belemmering om het gezinsleven in een ander land uit te oefenen niet van doorslaggevend gewicht zijn. Verweerder heeft daartoe in aanvulling op het vorenstaande mogen overwegen dat eiser en zijn echtgenote bij het aangaan en de intensivering van het gezinsleven in Nederland wisten of redelijkerwijs hadden kunnen weten dat het verblijf van eiser in Nederland niet rechtmatig was. Verder heeft verweerder van belang mogen achten dat de hechtheid van de sociale en culturele banden van eiser met Nederland niet is aangetoond.

Gelet op de ernst van de tegenwerping van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag en hetgeen verweerder overigens in de belangenafweging heeft betrokken, heeft verweerder zich op het standpunt mogen stellen dat het algemeen belang van de openbare orde dient te prevaleren boven het belang van eiser en zijn gezinsleden, waaronder zijn minderjarige dochter, om hier te lande het familie- en gezinsleven te kunnen uitoefenen.
24. Voorts heeft eiser betoogd dat verweerder, gelet op zijn medische omstandigheden had dienen af te zien van het uitvaardigen van een inreisverbod dan wel de duur daarvan had dienen te verkorten. Daartoe heeft eiser aangevoerd dat sprake is van een vertrouwensband met zijn behandelaars hier ter lande. Indien eiser zich zal vestigen in een ander land dan Nederland zal eiser weer van meet af aan met de behandeling dienen te beginnen, hetgeen zijn psychische toestand niet ten goede komt, aldus eiser. Dit klemt te meer nu eiser reeds meerdere suïcidepogingen heeft ondernomen. De rechtbank overweegt dienaangaande als volgt.
25. Blijkens het door verweerder verkregen advies van het BMA van 15 januari 2013 is er bij eiser sprake van een chronische aanpassingsstoornis met depressieve kenmerken met als klachten suïcidaliteit, angst/stress, radeloosheid en somberheid. Verder blijkt uit het advies dat niet valt uit te sluiten dat het staken, dan wel uitblijven van de behandeling kan leiden tot een onomkeerbaar proces naar de dood bijvoorbeeld door suïcide.
Vaststaat dat eiser ten tijde van het opstellen van het BMA-advies van 15 januari 2013 onrechtmatig in Nederland verbleef en hij om die reden slechts aanspraak kon maken op voorzieningen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, van de Vw 2000. Uit het BMA-advies blijkt niet dat de op die grond door eiser ontvangen behandeling niet adequaat zou zijn. Zulks is door eiser ook niet gesteld. Nu vorenbedoelde voorzieningen ook na het opleggen van het inreisverbod voor eiser toegankelijk blijven, heeft verweerder zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat in de medische situatie van de vreemdeling geen aanleiding is gelegen af te zien van het opleggen van een inreisverbod dan wel het verkorten van de duur hiervan. De rechtbank wijst in dit verband op de onder r.o. 19 genoemde uitspraak van de Afdeling van 20 december 2013.
26. Uit het voorgaande volgt dat het beroep van eiser gericht tegen het inreisverbod ongegrond is. Zoals in rechtsoverweging 2 is overwogen, heeft een vreemdeling tegen wie een inreisverbod met de rechtsgevolgen bedoeld in artikel 66a, zevende lid, van de Vw 2000 is uitgevaardigd, zolang dat inreisverbod voortduurt, geen belang bij de beoordeling van het beroep tegen de intrekking van een verblijfsvergunning. Nu, zoals hiervoor weergegeven, het aan eiser opgelegde inreisverbod op goede gronden is opgelegd, moet worden geoordeeld dat eiser geen belang heeft bij de beoordeling van het beroep voor zover gericht tegen de afwijzing van zijn aanvraag om een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. Het beroep is in zoverre dan ook niet-ontvankelijk.
27. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing


De rechtbank:

  • -verklaart het beroep, voor zover gericht tegen de afwijzing van de aanvraag om een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd, niet-ontvankelijk;
  • -verklaart het beroep voor het overige ongegrond.


Hele uitspraak: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2015:1283


Recente berichten


en meer

Vreemdelingenrecht.com blog Headline Animator

Lekker gemakkelijk: Neem een e-mail abonnement op deze blog

Leuk dat u vandaag deze weblog leest! Wist u dat u zich kan aanmelden voor een e-mail abonnement? Wanneer ik dan nieuwe berichten plaats krijgt u hooguit eens per dag een mailtje met een overzicht van de nieuwe berichten. Die berichten kunnen gaan over wat er in de krant staat over asielzoekers, migranten of politieke strubbelingen over het vreemdelingenbeleid, maar het kunnen ook interessante uitspraken van de rechtbank of de Raad van State betreffen of nieuw beleid van meneer Teeven. Een abonnement kost u niets. Het enige wat u hoeft te doen is op onderstaande link te klikken en later er om te denken dat u uw wens bevestigt (u krijgt hiervoor een engelstalig mailtje van feedburner dus let op uw spamfilter!!!!)

Subscribe to Vreemdelingenrecht.com blog by Email

Vreemdelingenrecht.com blog Headline Animator