"Remember the lack of compassion can be as vulgar as an excess of tears" - the Dowager Duchess in Downton Abbey

29 januari 2015

‘Ordina fêteerde ambtenaren op tennistoernooi Rosmalen: IND-manager ingevlogen per helikopter’


De IND-manager die werd ingevlogen op de foto (Foto: Zembla)

De IND-manager die werd ingevlogen op de foto (Foto: Zembla)

‘Ordina fêteerde ambtenaren op tennistoernooi Rosmalen: IND-manager ingevlogen per helikopter’

ROSMALEN - Topambtenaren lieten zich tussen 2005 en 2010 fêteren door ICT-leverancier Ordina, dat contracten heeft met de overheid. Dat blijkt woensdagavond uit een uitzending van het televisieprogramma Zembla. Veel topambtenaren werden gunstig gestemd met uitnodigingen voor het toenmalige Ordina Open-tennistoernooi in Rosmalen. Een van hen werd zelfs ingevlogen met een helikopter.

 Lees hier verder bij Omroep Brabant: http://www.omroepbrabant.nl/?news/223755982/%E2%80%98Ordina+feteerde+ambtenaren+op+tennistoernooi+Rosmalen+IND-manager+ingevlogen+per+helikopter%E2%80%99.aspx

Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Ingestuurd door advocaat Robert Seth Paul: Afdeling over verlengingsbesluiten vreemdelingenbewaring



 61. Het tweede uit artikel 15, lid 4, van richtlijn 2008/115 voortvloeiende vereiste verplicht tot een toetsing van de inhoudelijke voorwaarden van artikel 15, lid 1, van deze richtlijn, waarop de aanvankelijke beslissing tot bewaring van de betrokken derdelander was gebaseerd. De autoriteit die beslist over de eventuele verlenging van de bewaring van deze derdelander of over zijn eventuele invrijheidstelling moet dus bepalen, in de eerste plaats, of in een specifiek geval andere afdoende maar minder dwingende maatregelen dan een bewaring doeltreffend kunnen worden toegepast, in de tweede plaats, of er ten aanzien van die derdelander een risico op onderduiken bestaat en, in de derde plaats, of die derdelander de voorbereiding voor zijn terugkeer of de verwijdering ontwijkt of belemmert.

62. Daaruit volgt dat een juridische autoriteit die beslist over een verzoek tot verlenging van de bewaring, moet kunnen beslissen over elk relevant feitelijk en juridisch element om te bepalen of een verlenging van de bewaring gerechtvaardigd is in het licht van de in de punten 58 tot en met 61 van het onderhavige arrest vermelde vereisten, wat een grondig onderzoek impliceert van de feitelijke elementen van elk concreet geval. Wanneer de aanvankelijk gelaste bewaring niet langer is gerechtvaardigd ten opzichte van deze vereisten, moet de bevoegde rechterlijke autoriteit haar beslissing in de plaats kunnen stellen van die van de administratieve autoriteit of, in voorkomend geval, van die van de rechterlijke autoriteit die de aanvankelijke bewaring heeft gelast, en kunnen beslissen over de mogelijkheid om een vervangende maatregel of de invrijheidstelling van de betrokken derdelander te gelasten. Daartoe moet de rechterlijke autoriteit die beslist over een verzoek tot verlenging van de bewaring in staat zijn rekening te houden zowel met de feitelijke elementen en de bewijzen die zijn aangevoerd door de administratieve autoriteit die de aanvankelijke bewaring heeft gelast, als met elke eventuele opmerking van de betrokken derdelander. Bovendien moet zij elk ander voor haar beslissing relevant element kunnen achterhalen indien zij dit noodzakelijk acht. Daaruit volgt dat de bevoegdheden van de rechterlijke autoriteit in het kader van een controle in geen geval kunnen zijn beperkt tot louter de elementen die door de betrokken administratieve autoriteit zijn aangevoerd.

63. Iedere andere uitlegging van artikel 15 van richtlijn 2008/115 zou ertoe leiden dat de leden 4 en 6 van dit artikel hun nuttige werking wordt ontnomen en dat de bij artikel 15, lid 3, tweede volzin, van deze richtlijn vereiste rechterlijke controle wordt uitgehold, waardoor de verwezenlijking van de door deze richtlijn nagestreefde doelstellingen in gevaar zou worden gebracht.

64. Bijgevolg moet op de eerste vraag, sub b en c, worden geantwoord dat artikel 15, leden 3 en 6, van richtlijn 2008/115 aldus moet worden uitgelegd dat bij de controle die moet worden verricht door de rechterlijke autoriteit waarbij een verzoek tot verlenging van de bewaring van een derdelander is ingediend, die autoriteit per geval ten gronde moet kunnen beslissen over de verlenging van de bewaring van de betrokken derdelander, over de mogelijkheid de bewaring te vervangen door een minder dwingende maatregel of over de invrijheidstelling van de betrokkene, en dat deze autoriteit aldus bevoegd is om zich te baseren op de feiten en de bewijzen die zijn aangevoerd door de administratieve autoriteit die haar heeft geadieerd en op de feiten, bewijzen en opmerkingen die haar eventueel tijdens deze procedure ter kennis zijn gebracht.

(...)

 Gelet op het gewicht dat het Hof in de punten 45 en 46 van het arrest Mahdi aan de belangen van de vreemdeling en de controlerende rechter heeft toegekend en op het toetsingskader dat het Hof in de punten 58 tot en met 61 heeft uiteengezet, mag de staatssecretaris in een verlengingsbesluit niet volstaan met de motivering van zijn standpunt dat is voldaan aan het bepaalde in artikel 59, zesde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 en daarmee aan de vereisten van artikel 15, zesde lid, van de Terugkeerrichtlijn. De staatssecretaris moet tevens motiveren of nog steeds is voldaan aan de in artikel 15, eerste en vierde lid, van die richtlijn omschreven vereisten. De klacht van de vreemdeling is in zoverre terecht voorgedragen. Gelet op het volgende kunnen de grieven evenwel niet tot het daarmee beoogde doel leiden.

 (...)

 De rechtbank heeft derhalve terecht, zij het op onjuiste gronden, geoordeeld dat de staatssecretaris in het verlengingsbesluit voldoende feitelijke en juridische gronden heeft opgenomen. De Afdeling voegt daar evenwel aan toe dat het op de weg van de staatssecretaris ligt om zo spoedig mogelijk uitdrukkelijk en gemotiveerd in verlengingsbesluiten te beoordelen of aan de in artikel 15, eerste, vierde en zesde lid, van de Terugkeerrichtlijn gestelde criteria is voldaan. In procedures tegen verlengingsbesluiten genomen op of na 15 maart 2015 zal de Afdeling aan het enkele ontbreken van deze uitdrukkelijke en gemotiveerde beoordeling in beginsel de conclusie verbinden dat deze besluiten moeten worden vernietigd.



ECLI:NL:RVS:2015:232

Instantie Raad van State
Datum uitspraak 23-01-2015
Datum publicatie 28-01-2015
Zaaknummer 201408655/1/V3
Rechtsgebieden Vreemdelingenrecht
Bijzondere kenmerken Hoger beroep
 Hier staat de hele uitspraak: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RVS:2015:232

Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

28 januari 2015

Nederland zou inburgering na vijf jaar niet mogen verplichten


Nederland mag mensen uit het buitenland niet verplichten een inburgeringsexamen te doen als ze langer dan vijf jaar hier wonen.
Volgens de advocaat-generaal bij het Europese Hof van Justitie in Luxemburg vervalt na die periode de inburgeringsplicht.
De advocaat-generaal deed die uitspraak naar aanleiding van een klacht van een Amerikaanse die sinds 2002 in Nederland woont en een Nieuw-Zeelandse, die hier sinds 2000 verblijft. Meestal neemt het EU-hof het advies van de advocaat-generaal over.
In Nederland geldt voor nieuwkomers een inburgeringsplicht en -examen. Ook mensen die van elders komen en de Nederlandse nationaliteit willen verwerven, moeten inburgeren. Maar volgens de advocaat-generaal hoeft dat na vijf jaar dus niet meer.

Reactie Asscher

Minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken reageert terughoudend. ''Dit is een advies aan het Hof en nog geen uitspraak. Ik wacht uiteraard eerst de uitspraak af.''
Volgens Asscher is de kern van het integratiebeleid ''dat iedereen die in Nederland komt wonen de normen en waarden in Nederland moet kennen om goed mee te kunnen draaien. Dit geldt voor alle mensen die zich in Nederland vestigen, of het nu nieuwkomers zijn of migranten die al wat langer in Nederland verblijven.''

Schriftelijke vragen

De VVD heeft de bewindsman al schriftelijke vragen gesteld. Een verplicht examen over de taal of de kennis van de samenleving draagt bij aan het vergemakkelijken van deelname van de betrokken persoon aan de samenleving, vinden de liberalen.

Bron: nu.nl http://www.nu.nl/politiek/3981426/nederland-mag-inburgering-vijf-jaar-niet-verplichten.html




Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Vreemdelingenrechtadvocaat (71) voor onbepaalde tijd geschorst om belabberde praktijkvoering

 Een 71-jarige advocaat uit het arrondissement Midden-Nederland is voor onbepaalde tijd geschorst. De deken verzocht de Raad van Discipline om zijn schorsing na bezorgde geluiden van enkele rechters. Een begeleidingstraject door een ervaren asieladvocaat werd voortijdig beëindigd; een andere advocate constateerde in zijn praktijk de nodige misstanden.
De betreffende advocaat werd in 1996 beëdigd en voerde sinds 2012 een eenmanskantoor. Na een onderzoek door de klachtencommissie Rechtsbijstand Asiel en vreemdelingenbewaring (KRAV) van de Raad voor Rechtsbijstand, besloot de raad in mei 2013 om hem een jaar lang te laten begeleiden door een ervaren asieladvocaat. Deze begeleider bracht begin 2014 rapport uit: het begeleidingstraject was mislukt, waarop de Raad voor Rechtsbijstand in april 2014 besloot de inschrijving van de advocaat op het gebied van asiel- en vluchtelingenrecht door te halen.
Intussen kreeg de deken in zijn halfjaarlijkse overleg met de president van de rechtbank Midden-Nederland te horen dat meerdere rechters uit verschillende sectoren van de rechtbank hun zorgen uitten over het optreden van de advocaat in tal van procedures. Die zorgen betroffen zowel de kwaliteit van zijn dienstverlening - op te maken uit de processtukken - als zijn optreden tijdens zittingen. Bij een kantoorbezoek constateerde de deken vervolgens dat de praktijkvoering niet voldeed aan de geldende wet- en regelgeving.

 Lees hier verder op de site van Advocatie: http://www.advocatie.nl/advocaat-71-voor-onbepaalde-tijd-geschorst-om-belabberde-praktijkvoering





Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Tanzania's albinos hacked apart by witchdoctors who believe their body parts 'bring luck' in sick trade 'fuelled by the country's elite'


Albinos are seen as curses, or 'ghosts' who can be wiped off the face of the earth, in many part of Tanzania, and across Africa.
Albinism is a hereditary genetic condition which causes a total absence of pigmentation in the skin, hair and eyes, albinism affects one Tanzanian in 1,400, often as a result of inbreeding in remote and rural communities, experts say.
In the West, it affects just one person in 20,000. 
Families are often told to kill the children at birth. Yet, conversely, their body parts are highly prized.
But Josephat Torner sees the two as being intrinsically linked.
'The killings and attacks is the outcome of the stigma and discrimination. If you respect me, you won't think of me as a commodity,' he said. 
Witch doctors claim albino body parts are capable of bringing riches, power and success, if used in potions, while a UN report report into the trade revealed miners used the bone as amulets, or would bury them where they are drilling for gold.
Fishermen are said to weave the hair into their nets to help them catch more fish. 
Children are particularly vulnerable: their innocence is highly valued, and they are not as strong as the adults attacking them.
Most of the time, limbs are taken - but the report notes there have been cases where victims were beheaded, genitals, ears, and bits of skin were removed; tongues were cut out and the eyes and the heart gouged out.
Other types of attacks reported included rape for healing purposes.
Possibly most shockingly, some believe the louder the screams while the limb is removed, the more potent the charm. 



Attacks and murders of people with albinism are not just confined to Tanzania. 
Under The Same Sun has recorded a total of 136 killings and 211 attacks across 25 countries in Africa since they began keeping records.
A total of 33 reports of killings, attacks and grave robberies have been recorded in neighbouring Burundi, with 29 cases recorded in the Democractic Republic of Congo. 
In west Africa, cases have been recorded in the Ivory Coast, Nigeria and Ghana, while there have also been attacks in southern countries like South Africa, Namibia and Mozambique.







Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

De redactie wordt heringericht.......

Dus daarom is het wat stil de laatste paar dagen. Voor een prikkie uit een failliesementsverkoop. Netjes nietwaar? Vind het blad alleen een beetje wiebelig. Als jullie op je kantoorbureau leunen beweegt dat dan ook een beetje mee?










Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

27 januari 2015

Een gemiste kans: Buiten gaan herrieschoppen in plaats van nou je stem eens laten horen in Terugkeerdebat (foto's)


Afgelopen zondag togen de buurvrouw en ik naar Amsterdam voor een middag over terugkeer van uitgeprocedeerden.  (LET OP DIT BERICHT MOET EVEN GOED LADEN VOOR JE DE TWEETS EN FOTO'S ZIET)


de Nooduitgang van Nederland

In dit Rosa Parks Café een creatieve brainstormsessie mèt de DT&V (Dienst Terugkeer en Vertrek). Vijf experts pitchen hun idee voor verbetering van het terugkeerbeleid.
Gasten: documentairemaker Kees Vlaanderen, advocaat Patricia Scholtes, psycholoog Jetske van Heemstra, journalist Karel Smouter,  coördinerend en specialistisch adviseur Karen Temmink en afdelingsmanager Voorbereiden Vertrek Peter de Koster
Presentatie wordt uitgevoerd door ex-Jakhals Bahram Sadeghi.




De documentaire die pas over de terugkeergesprekken was gemaakt werd getoond en  het publiek en sprekers  zouden hun goede ideeen naar voren mogen brengen voor twee mensen van de Dienst Terugkeer en Vertrek. "Pitchers" zouden onder meer een advocate, een psychologe en een uitgeprocedeerde mevrouw zijn. Een goed initiatief leek mij.




Bij aankomst stond de straat vol met uitgeprocedeerden en de mevrouw met het stekelkapsel die ik al vaker in die setting heb gezien.







Bij binnenkomst werd ons verteld dat de illegale mevrouw er voor had gekozen om toch niet te komen spreken en liever bij haar vrienden buiten herrie te maken.Was dit haar?





Dus terwijl een psychologe uiteenzette dat je moest beseffen dat iemand die heel erg  als "onmeewerkend" overkomt wel eens een psychische stoornis kan hebben en er misschien eerst een PTSS behandeling moest plaatsvinden voordat er over terugkeer kon worden gesproken stonden ze buiten op een sirene te drukken om het naar de sprekers luisteren onmogelijk te maken.  Tja heeeeeeeeel nuttig als mensen proberen een verhaal af te steken ten behoeve van je groep. Nou had de zaal het geluk en de demonstranten de pech dat door de goede geluidsisolatie je ze alleen op de achterste rij kon horen.

Mij werd in de pauze verteld dat ze waren gevraagd of ze niet ook in de zaal wilden zitten en meepraten en meeluisteren maar daar bleek geen behoefte aan.

Kijk dat noem ik nou een "GEMISTE KANS". Kan je zomaar een punt maken ga je liever op een sirene staan drukken. TJA....



We zijn echt wel een bijzonder landje trouwens. Een groep illegalen staat te protesteren voor de deur waar mensen van DTenV een lezing houden en geen vreemdelingenpolitie die ze oppakt.

Advocate Patricia stelde voor om naar Belgisch model terugkeercoaches in te stellen. Maar was dat daar wel zo'n succes? Er werd ook geopperd om DTenV naar een ander ministerie te verplaatsen. Maar de experts zullen dan gewoon meegaan. Als je al kijkt waar immigratie onder heeft gevallen de laatste jaren: Buitenlandse Zaken, Justitie, Binnenlandse Zaken, Justitie en Veiligheid maar de mensen bleven aan hetzelfde bureau werken.

Na de pauze mocht de zaal ideeen voorstellen aan de ambtenaren van de Dienst Terugkeer en Vertrek. Dat was voor mij het interessantste. Vooral de vraag of er wordt meegedacht naar doormigratie naar Derdelanden. Immers, misschien kan iemand hier geen verblijfsvergunning krijgen maar wel bij familie in Amerika of als kennismigrant in Brazilie.



Hier kunt u alles terugzien:



Na afloop was er heerlijk eten.

Het was een bijzonder aangename dag Amsterdam.




Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

IND-tolken doen meer dan alleen vertalen (Promotie aan de Radboud Universiteit)



Datum woensdag 4 februari 2015
Tijd vanaf 12:30
Locatie Academiezaal Aula, Comeniuslaan 2
Faculteit Faculteit der Letteren
Promovendus mevrouw drs. S. van der Kleij
Promotores prof. dr. R.W.N.M. van Hout
Subtitel Interaction in Dutch asylum interviews. A corpus study of interpreter-mediated institutional discourse
Beschrijving
Tolken zijn onmisbaar in asielprocedures maar dragen tegelijkertijd ook bij aan de complexiteit van institutionele communicatie met asielzoekers. Voor zijn tolken gebruikt de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) een gedragscode om een eenduidige werkwijze te garanderen. De gedragscode heeft echter niet voorkomen dat herhaaldelijk kritiek is geuit op de kwaliteit van tolken, in klachten van asielzoekers, maar bijvoorbeeld ook door de Onderzoeksraad voor Veiligheid.
Susanne van der Kleij onderzocht de interactie tussen asielzoeker, IND-ambtenaar en tolk. Uit het onderzoek blijkt een discrepantie tussen de rol van de tolk zoals verwacht op basis van de gedragscode en zijn rol in de praktijk bij de IND. Tolken richten zich in grote mate op het efficiënter maken en verduidelijken van de uitingen van asielzoeker en ambtenaar, waardoor de vertalingen vaak afwijken van wat daadwerkelijk gezegd is. Deze uitkomst roept de vraag op of tolken soms niet te veel op de stoel van de IND-ambtenaar gaan zitten.
Biografie
Susanne van der Kleij (Voorburg, 1975) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit Leiden. Voor een Master general linguistics verbleef zes maanden aan de University of Stellenbosch, waarna ze in 1999 afstudeerde in Leiden. Nadat ze twee jaar als onderzoeker gewerkt had aan het Meertens Instituut (Amsterdam), werd ze linguist/taalkundige bij de Immigratie- en Nationalisatiedienst (IND). In deze periode startte ze als buitenpromovendus met haar promotieonderzoek,dat is begeleid vanuit het Centre for Language Studies. Inmiddels werkt ze als adviseur bij het Directoraat-Generaal Vreemdelingenzaken van het ministerie van Veiligheid en Justitie.
Contact: susanne@vanderkleij.net
Contactpersoon
Wetenschapscommunicatie
E-mail
Telefoon
(024) 361 60 00
 Zie hier: http://www.ru.nl/letteren/actueel/promoties_en_oraties/@968267/interaction-dutch/


 Hier staat er een artikel over:

Tolken zijn geen robots

Door Marc van Oostendorp


Wie van huis vlucht door oorlog en ellende, en dan uiteindelijk terechtkomt in ons zompige moeras, krijgt uiteindelijk een plastic koffiebekertje in zijn hand gedrukt, en wordt voor een degelijk bureau gezet, waarachter een ambtenaar van de IND zit.

En dan ontstaat er natuurlijk een taalprobleem: de ambtenaar mag alleen Nederlands spreken, en de gemiddelde asielzoeker heeft natuurlijk niet voldoende tijd gehad om een inburgeringscursus te doen. En dus moet er ook een tolk bij zijn.

Susanne van der Kleij promoveert volgende week in Nijmegen op een proefschrift over de rol van de IND-tolk bij de asielaanvraagprocedure. Officieel ligt deze aan zeer strakke banden: de tolk mag alléén vertalen – niets toelichten, geen aanvullende vraag stellen, wanneer de asielzoeker ik zegt, daar geen hij van maken.
Duister

Dat is natuurlijk niet te doen. Zo'n gesprek duurt soms geruime tijd, de asielzoekers hebben er vaak gruwelijke en persoonlijke verhalen te vertellen, en een mens is geen robot. Het is Susannes verdienste dat ze nu een aantal échte gesprekken mét een tolk heeft opgenomen en in detail heeft geanalyseerd zodat ze kan laten zien dat tolken zich vaak niet precies aan de norm houden.

Veel kwaad kan dat in de door haar geanalyseerde gesprekken niet, al zit er in haar materiaal wel een tolk die de Afrikaanse variëteit van het Engels die de asielzoeker spreekt, eigenlijk minder goed lijkt te beheersen dan de dienstdoend ambtenaar en die daar eigenlijk allemaal smoesjes voor bedenkt. Ook in dat geval komt het allemaal op zijn pootjes terecht, en je zou je zelfs bij veel van de gesprekken moeten afvragen of het gesprek wel zo vlot was verlopen zonder de tolk, die zelf even toelichtte wat de ambtenaar bedoelde met een wat duister geformuleerde vraag, of de asielzoeker aanspoort zijn antwoord wat vollediger te maken.

Robot

De gesprekken zijn vaak heel moeilijk. Sussanne, die altijd bij de opnames was, heeft me er weleens verteld: het gaat over de zeer traumatische ervaringen die mensen hebben doen besluiten hals over kop huis en haard te verlaten.

De aanbevelingen die Van der Kleij doet zijn dan ook simpel: maak de gedragscode voor tolken wat losser – pas hem meer aan de praktijk aan. Natuurlijk moet zo'n tolk geen partij kiezen, maar wat uitleg kan best. En om vervolgens problemen te voorkomen zouden al dit soort gehoren moeten worden opgenomen; bizar genoeg gebeurt dat nog niet omdat het 'te duur' zou zijn, hoewel de kosten van de opslag van een geluidsbestand ergens in de buurt van het getypte verslag natuurlijk gering zijn. Het lijkt belangrijker dat er een zo nauwkeurig mogelijk verslag ligt dan dat een tolk zijn best doet om terwijl iemand anders gruwelijke verhalen vertelt in een robot te veranderen.

Dit artikel is te vinden op dit blog: http://nederl.blogspot.nl/2015/01/tolken-zijn-geen-robots.html


Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Goed stuk over illegalen door ambtenaar die meehielp met opvang in Amsterdam

Verlang een wederdienst van asielzoekers die niet terug kunnen'

(......)


De laatste tweeënhalf jaar stond mijn werk in het teken van de groep illegalen die via een tentenkamp in Nieuw-West de opvangkwestie boven aan de politieke agenda kreeg. Met de winter in aantocht bood de gemeente de groep een maand lang onderdak. Het idee was dat in die periode Vluchtelingenwerk hun dossiers nog eens kon bekijken, waarna de groep uiteen kon gaan.

Maar daar was het de betrokken Nederlandse actiegroepen en personen niet om te doen. Zij wilden het Nederlandse asielbeleid aan de kaak stellen. Daartoe moest de groep als symbool bijeen worden gehouden.

Cursussen
De vraag is of vluchtelingenorganisaties, kerken, advocaten en deskundigen daarmee het algemeen belang dienden. Hoogleraar Thomas Spijkerboer bijvoorbeeld gaf de illegalen valse hoop met zijn voorspelling dat ze een verblijfsvergunning zouden krijgen, omdat ze niet terug konden naar hun land van herkomst.

Te vaak heb ik wisselende vluchtverhalen, namen en data gehoord. Een belangrijk deel van de groep bestaat uit economische vluchtelingen, die niet in aanmerking komen voor asiel. Slechts een handjevol heeft alsnog een verblijfsvergunning gekregen.

De vraag is hoe blij de overige leden van de groep moeten zijn met het besluit van Teeven. Hun wacht een voortzetting van hun bestaan als dak- en thuislozen in Nederland. Dat is geen wenkend perspectief.
Vorig jaar hebben we in Amsterdam in de Havenstraat met instemming van de staatssecretaris geëxperimenteerd met cursussen voor de uitgeprocedeerden, om hun kansen te vergroten op het vinden van werk na terugkeer naar hun land van herkomst.

Nieuwe poging
Een klein clubje is daadwerkelijk teruggekeerd. Daaruit moet echter niet worden geconcludeerd dat het experiment is mislukt. De tegenkrachten - de sociale controle vanuit de groep, de lobby eromheen - waren te sterk. Zonder hen zou een nieuwe poging moeten worden gewaagd.

Mijn voorstel is een wederdienst te verlangen van uitgeprocedeerde asielzoekers die vooralsnog niet terug kunnen en hier onderdak en onderhoud krijgen. In plaats van niets te doen in opvangcentra zouden ze zich moeten verplichten tot het verrichten van werk om bij te dragen aan de kosten die voor hen worden gemaakt. Woon-leer-werkvoorzieningen bij of in de onderdakvoorziening. Van de overheid mag daarbij goede begeleiding worden verwacht.

Krappere huizenmarkt
Dat kan hen stimuleren uiteindelijk toch terug te keren - als dat voor die persoon dan blijkbaar wel kan. En het voorkomt het afkalven van het draagvlak voor een ruimhartig asielbeleid. Dat dit onder druk staat is onvermijdelijk met een steeds krappere huizenmarkt.

(.....)

Lees het hele artikel in het Parool hier: http://www.parool.nl/parool/nl/30700/OPINIE/article/detail/3837140/2015/01/25/Verlang-een-wederdienst-van-asielzoekers-die-niet-terug-kunnen.dhtml




Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

25 januari 2015

UITSPRAAK: 8 EVRM en het uitoefenen van het gezinsleven elders of via Skype -rechter geeft eiseres gelijk


ECLI:NL:RBDHA:2015:399

Instantie Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak 15-01-2015
Datum publicatie 23-01-2015
Zaaknummer 14/9778
Rechtsgebieden Vreemdelingenrecht
Bijzondere kenmerken Bodemzaak
Eerste aanleg - enkelvoudig
Inhoudsindicatie Somalië, uitoefening gezinsleven conform artikel 8 EVRM, geen mvv,
objectieve belemmering voor gezinsleven in het land van herkomst dan wel
in een derde land.
Vindplaatsen Rechtspraak.nl 
 
 
 
7. Niet in geschil is dat tussen eiseres, referent en hun kind, dat ten tijde van het bestreden besluit ruim één jaar oud was, familie- en gezinsleven bestaat als bedoeld in artikel 8 van het EVRM. Evenmin is in geschil dat eiseres met de weigering van de door haar gevraagde verblijfsvergunning geen verblijfstitel wordt ontnomen die haar in staat stelde tot het uitoefenen van het familie- en gezinsleven.
8. De rechtbank dient in dit kader te beoordelen of verweerder alle relevante feiten en omstandigheden in zijn belangenafweging heeft betrokken en, indien dit het geval is, of verweerder zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat die afweging heeft geresulteerd in een “fair balance” tussen enerzijds het belang van eiseres bij de uitoefening van het familie- en gezinsleven hier te lande en anderzijds het algemeen belang van de Nederlandse samenleving bij het voeren van een restrictief toelatingsbeleid. Deze maatstaf impliceert dat de toetsing door de rechter enigszins terughoudend dient te zijn.
9. De rechtbank is van oordeel dat verweerder niet alle relevante feiten en omstandigheden kenbaar in zijn belangenafweging heeft betrokken en zij overweegt daartoe als volgt.
10. Volgens verweerder bestaat er weliswaar, gelet op de asielvergunning van referent, een objectieve belemmering om het gezinsleven in Somalië uit te oefenen, maar niet gebleken is dat het gezinsleven niet in Soedan of in Koeweit kan worden uitgeoefend. De enkele stelling van referent dat zijn verblijfsvergunning in Koeweit is verlopen, is volgens verweerder onvoldoende om aan te nemen dat hij niet opnieuw een verblijfsvergunning kan verkrijgen, aldus verweerder in het bestreden besluit.
11. Naar het oordeel van de rechtbank is het, gelet op de door verweerder vanwege de asielvergunning van referent aangenomen objectieve belemmering om het gezinsleven in Somalië uit te oefenen, wel degelijk aan verweerder om te onderzoeken en nader te onderbouwen of eiseres met referent het gezinsleven in een derde land kan voortzetten. Het feit dat het om gezinsvorming gaat en niet om gezinshereniging, doet immers niet af aan de aan referent verleende asielbescherming, in welk kader geborgd moet zijn dat referent in een derde land geen gevaar loopt op bijvoorbeeld refoulement.
Het enkele feit dat referent in het verleden in Soedan en Koeweit heeft gewoond en in dat laatste land een verblijfsvergunning heeft gehad, is daartoe onvoldoende. Daarnaast is in het bestreden besluit noch in het verweerschrift ingegaan op de door eiseres en referent tijdens de hoorzitting aangevoerde redenen waarom het gezinsleven niet in een derde land kan worden uitgeoefend. Zo blijkt uit het verslag van de hoorzitting, gehouden op 25 februari 2014, dat de voorzitter van de commissie aan eiseres en referent heeft gevraagd of zij in Soedan of in Koeweit hun gezinsleven zouden kunnen uitoefenen. Eiseres en referent hebben beiden ontkennend geantwoord. Eiseres heeft nimmer in een derde land gewoond en heeft geen enkele band met Koeweit of Soedan. Referent heeft desgevraagd nader toegelicht dat hij van 1993 tot 2002 in Koeweit bij zijn moeder woonde en daar een verblijfsvergunning kreeg om zijn middelbare school af te maken. Toen de geldigheidsduur van zijn vergunning verliep is hij naar Soedan vertrokken om daar tot 2008 te studeren. Vervolgens is eiser naar Somalië teruggekeerd omdat zijn hele familie daar inmiddels naar was teruggekeerd.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder dan ook ondeugdelijk gemotiveerd dat het uitoefenen van het gezinsleven in Koeweit dan wel Soedan mogelijk is, alsmede onvoldoende gemotiveerd waarom aan de aangenomen objectieve belemmering om het gezinsleven in Somalië uit te oefenen geen doorslaggevend gewicht is toegekend.
Dat eiseres vanuit Somalië met gebruikmaking van moderne communicatiemiddelen contact kan onderhouden met haar kinderen en hen kan bezoeken, kan in het licht van het arrest Udeh tegen Zwitserland van 16 april 2013 evenmin als een deugdelijke motivering worden aangemerkt.
Hier staat de hele uitspraak: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2015:399



Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Heldere uitspraak in 1F zaak (ook voor mensen die nieuws over 1F volgen en er eens meer over willen leren)

ECLI:NL:RBDHA:2015:400

Instantie Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak 15-01-2015
Datum publicatie 23-01-2015
Zaaknummer 14/12940
Rechtsgebieden Vreemdelingenrecht
Bijzondere kenmerken Bodemzaak
Eerste aanleg - enkelvoudig
Inhoudsindicatie Guinee, 1F, Rode Baretten, 3 EVRM, ongegrond
Vindplaatsen Rechtspraak.nl

(...)

2. Eiser heeft verklaard dat hij in januari 2013 is benaderd door een zekere [naam 2] . Deze persoon gaf hem wat geld en vertelde dat hij misschien ander werk voor eiser had dat beter verdiende dan zijn werk als kruier.[naam 2] heeft eiser later thuis bezocht. Hij kwam in een auto van de regering en was vergezeld van drie mannen in militair uniform. Ze droegen rode baretten.[naam 2] heeft vervolgens uitgelegd wat het werk inhield. Eiser moest zich bij demonstraties onder de deelnemers begeven en opletten of er personen waren die een wapen of drugs in hun bezit hadden. Eiser moest deze personen volgen en bij[naam 2] aangeven. Eiser is niet direct op het aanbod ingegaan, maar de vergoeding voor de werkzaamheden was dusdanig dat hij het aanbod van[naam 2] toch heeft geaccepteerd. Sinds februari 2013 heeft eiser tenminste vier personen aangegeven. Eiser vreest bij terugkeer te worden gedood door de militairen of door familieleden van de slachtoffers.

3. Op 22 mei 2014 heeft verweerder de aanvraag afgewezen op grond van artikel 31, eerste lid, in samenhang met artikel 31, tweede lid, aanhef en onder k, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) en aan eiser een inreisverbod voor de duur van tien jaar opgelegd.

Verweerder heeft op basis van de verklaringen van eiser en een aantal bronnen de werkzaamheden van eiser aangemerkt als misdrijven tegen de menselijkheid en absolute niet-politieke misdrijven in de zin van artikel 1(F), aanhef en onder a en b, van het Vluchtelingenverdrag. Volgens verweerder kan eiser in verband worden gebracht met marteling, buitengerechtelijke detentie en executie. Deze gedragingen maken onderdeel uit van een stelselmatige en of systematische aanval die is gericht tegen de burgerbevolking. Uit gezaghebbende rapportages komt naar voren dat in de periode waarin eiser genoemde werkzaamheden heeft verricht, de ‘Rode Baretten’ tijdens demonstraties van plan waren om deelnemers daaraan te arresteren. Hiervoor hebben ze niet alleen eiser maar ook andere informanten geworven. Ook blijkt dat de schaal waarop personen werden opgepakt als gevolg hiervan aanzienlijk was.

Volgens verweerder heeft eiser geweten en was hij ervan op de hoogte dat door de ‘Rode Baretten’ misdrijven werden begaan. Door het aangeven van demonstranten heeft eiser marteling, buitengerechtelijke detentie en executie direct gefaciliteerd. Verweerder heeft derhalve ten aanzien van eiser “knowing and personal participation” aangenomen.

Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij bij terugkeer naar Guinee een reëel risico loopt op een behandeling zoals bedoeld in artikel 3 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). De gestelde psychische klachten zijn bovendien niet onderbouwd, aldus verweerder.

4. Eiser heeft in de gronden van beroep, onder verwijzing naar de zienswijze, het volgende aangevoerd.

Volgens eiser is er geen sprake van “knowing en personal participation” omdat hij eerst nadien op de hoogte is geraakt van het feit dat[naam 2] werkzaam was bij de ‘Rode Baretten’. Voorts was de slechte reputatie van de ‘Rode Baretten’ gebaseerd op de gebeurtenissen uit de tijd van het militaire regime in 2009 en was de situatie daarna totaal anders. Eiser heeft derhalve te goeder trouw gehandeld. Bovendien is eiser beperkt ontwikkeld, dus heeft hij geen goede inschatting kunnen maken van de gevolgen van zijn handelen. Wat er uiteindelijk met de personen gebeurde heeft eiser pas later vernomen. Toen dit voor hem langzaam duidelijker werd, is eiser zijn land ontvlucht. Gezien het relaas van eiser is voorzienbaar dat bij terugkeer schending van artikel 3 van het EVRM dreigt van de zijde van familieleden van slachtoffers of van de ‘Rode Baretten’. Tot slot wijst hij nog op zijn psychische problemen en stelt dat ten onrechte een inreisverbod voor de duur van tien jaar is uitgevaardigd.

Ter zitting heeft eiser nog verklaard dat hij, op het moment dat hij wist wat er met de personen die hij had aangegeven gebeurde, voorzichtig is geworden. Hij gaf geen of valse informatie door, zodat personen niet meer konden worden opgepakt.

5. Verweerder heeft bij wijze van schriftelijk verweer volstaan met een verwijzing naar het bestreden besluit.

De rechtbank overweegt als volgt.

Procesbelang bij beoordeling afwijzing verblijfsvergunning asiel

6. De rechtbank stelt vast dat eiser door verweerder is aangemerkt als een gevaar voor de openbare orde, als bedoeld in artikel 66a, zevende lid, aanhef en onder b, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Gelet op de in artikel 66a, zevende lid, van de Vw 2000 beschreven rechtsgevolgen van het opleggen van een (zwaar) inreisverbod, dient de rechtbank allereerst ambtshalve een beslissing te nemen over de vraag of eiser procesbelang heeft bij de beoordeling van het beroep tegen de beslissing op zijn aanvraag om een verblijfsvergunning asiel.

7. De rechtbank is van oordeel dat eiser, zolang het inreisverbod voortduurt, geen procesbelang heeft bij onderhavig beroep, nu dit nimmer kan leiden tot de door eiser beoogde verblijfsvergunning. De rechtbank verwijst in dit kader naar de uitspraak van de Afdeling van 9 juli 2013 (ECLI:NL:RVS:2013:298) en een recentere uitspraak van 18 februari 2014 (ECLI:NL:RVS:2014:638. Of eiser voldoet aan de vereisten voor verlening van een verblijfsvergunning kan ten volle in het kader van de toetsing van het inreisverbod aan de orde worden gesteld, aldus deze uitspraken.

8. Het vorenstaande leidt ertoe dat de rechtbank dient te beoordelen of het inreisverbod terecht is opgelegd. Indien de rechtbank het inreisverbod vernietigt, herleeft het procesbelang bij de beoordeling van het bestreden besluit tot afwijzing van de verblijfsvergunning asiel.

Het inreisverbod.

9. Eiser is van mening dat artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag niet op hem van toepassing is, zodat de grondslag aan het inreisverbod dient te vervallen.

10. Ingevolge artikel 1(F) van het vluchtelingenverdrag zijn de bepalingen van dat Verdrag niet van toepassing op een persoon ten aanzien van wie er ernstige redenen zijn om te veronderstellen dat:

a. hij een misdrijf tegen de vrede, een oorlogsmisdrijf of een misdrijf tegen de menselijkheid heeft begaan, zoals omschreven in de internationale overeenkomsten welke zijn opgesteld om bepalingen met betrekking tot deze misdrijven in het leven te roepen;

b. hij een ernstig niet-politiek misdrijf heeft begaan buiten het land van toevlucht, voordat hij tot dit land als vluchteling is toegelaten;

c. (…).

In het destijds geldende beleid in hoofdstuk C4/3.11.3.3. van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc 2000) is, voor zover thans van belang, bepaald dat het aan verweerder is om aan te tonen dat er ernstige redenen zijn om te veronderstellen dat een vreemdeling onder de criteria van artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag valt.

Teneinde te kunnen bepalen of de betrokken vreemdeling individueel verantwoordelijk dient te worden gehouden voor misdrijven als bedoeld in voornoemd artikel 1(F), wordt de “knowing and personal participation-test” toegepast. Beoordeeld wordt daarbij of ten aanzien van de betrokkene kan worden aangenomen dat hij weet heeft gehad of had behoren te hebben van het plegen van de betreffende misdrijven (“knowing participation”) én of hij op enige wijze hieraan persoonlijk heeft deelgenomen (“personal participation”). Indien hiervan sprake is kan aan een vreemdeling artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag worden tegengeworpen.

Volgens dit beleid is onder meer sprake van "knowing participation" wanneer een vreemdeling werkzaam is geweest voor een orgaan of organisatie, welke volgens gezaghebbende en vrij toegankelijke rapportages op systematische wijze en/of op grote schaal misdrijven als bedoeld in artikel 1(F) heeft gepleegd in de periode dat hij daar werkzaam was, tenzij de betreffende vreemdeling kan aantonen dat er in zijn individuele geval sprake is van een significante uitzondering.

Volgens het beleid is onder meer sprake van “personal participation” wanneer de vreemdeling een misdrijf als bedoeld in artikel 1(F) heeft gefaciliteerd, dat wil zeggen dat zijn handelen en/of nalaten in wezenlijke mate heeft bijgedragen aan het misdrijf. Onder wezenlijk bijdrage dient te worden verstaan dat de bijdrage een feitelijk effect heeft gehad op het begaan van een misdrijf en dat het misdrijf hoogstwaarschijnlijk niet op dezelfde wijze zou hebben plaatsgevonden indien niemand de rol van betrokkene had vervuld dan wel indien betrokkene gebruik had gemaakt van de mogelijkheden het misdrijf te voorkomen.

11. In geschil is of verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat er ernstige redenen bestaan om te veronderstellen dat eiser betrokken is geweest bij misdrijven als bedoeld in artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag. Verweerder heeft zich daarbij gebaseerd op eisers eigen verklaringen en een aantal bronnen. Deze bronnen betreffen een Engelstalige brief van de Verenigde Naties van 18 december 2009 en een Engelstalig rapport van de US Department of State van 27 februari 2014 over de mensenrechtensituatie in Guinee in 2013.

Het gebruik van deze bronnen heeft eiser niet bestreden.

12. Teneinde te kunnen bepalen of eiser individueel verantwoordelijk voor de eerder omgeschreven gedragingen, heeft verweerder de voornoemde “personal and knowing participation-test” toegepast. De rechtbank is van oordeel dat verweerder in het voornemen en het bestreden besluit aannemelijk heeft gemaakt dat eiser in verband kan worden gebracht met misdrijven als bedoeld in artikel 1(F), aanhef en onder a en b, van het Vluchtelingenverdrag.

Gelet op het feit dat eiser in het nader gehoor (bladzijden 6 en 7) heeft verklaard, dat hij, voordat hij inging op het aanbod van[naam 2], de militaire pas/id-kaart van[naam 2] heeft gezien waaruit hem bleek dat ook hij bij de ‘Rode Baretten’ hoorde, heeft verweerder zich op het standpunt kunnen stellen dat eiser op dat moment wist dat[naam 2] voor de ‘Rode Baretten’ werkzaam was. Voorts blijkt uit eisers verklaringen, die in het voornemen van 14 april 2014 zijn geciteerd, dat hij wist dat de ‘Rode Baretten’ een dubieuze reputatie hadden. Zo heeft eiser, op de vraag van de rapporteur bij het nader gehoor waarom die mensen bang waren voor de ‘Rode Baretten’, geantwoord dat sinds de tijd van kapitein Dadis wordt gezegd dat de ‘Rode Baretten’ mensen in het stadion ( rechtbank : lees op 28 september 2009) hebben gedood. Sinds die tijd is iedereen bang voor de ‘Rode Baretten’. Eiser heeft vervolgens niet aannemelijk gemaakt dat hun reputatie inmiddels is gewijzigd. Immers, hij heeft zelf verklaard dat de vier personen die hij heeft aangewezen door de ‘Rode Baretten’ zijn gedood. Verweerder heeft de stelling van eiser, dat hij vanwege zijn beperkte ontwikkeling, geen goede inschatting van de gevolgen van zijn handelen kon maken, terecht verworpen. Ook van een persoon die niet of nauwelijks geschoold is, mag worden verwacht dat hij weet dat moord een verboden handeling is. Voorts heeft verweerder daarbij terecht verwezen naar zijn eigen verklaringen waaruit blijkt dat eiser besefte wat er gebeurde met de personen die door zijn toedoen zijn opgepakt. Aan de verklaring ter zitting, dat eiser, toen hij wist wat er met de aangegeven personen gebeurde, geen of valse informatie meer heeft verschaft, hecht de rechtbank geen waarde, nu eiser dit niet eerder heeft verklaard. In het nader gehoor van 14 februari 2014 heeft eiser namelijk uitsluitend verklaard dat zij als informanten het werk bleven doen en dat zij daarbij heel voorzichtig en bezorgd waren. Deze verklaring is bij de aanvullingen en correcties van 17 februari 2014 niet gecorrigeerd. Gelet op het voorgaande is derhalve ook voldaan aan het vereiste van “knowing participation” van eiser bij de eerdergenoemde misdrijven.

13. Vervolgens heeft verweerder zich op basis van eisers verklaringen over zijn werkzaamheden tevens op het standpunt kunnen stellen dat eiser marteling, buitengerechtelijke detentie en buitengerechtelijke executie direct heeft gefaciliteerd. Eiser heeft dat in beroep niet bestreden. Gelet op het voorgaande is ook voldaan aan het vereiste van “personal participation” van eiser bij deze misdrijven.

14. Verweerder heeft derhalve onder verwijzing naar artikel 1 (F) van het Vluchtelingenverdrag op goede gronden besloten dat dit verdrag niet op eiser van toepassing is en hij dientengevolge niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000.

15. Eiser heeft eerst in beroep gesteld dat verweerder in het voornemen onvoldoende heeft gemotiveerd waarom zijn beroep op artikel 3 van het EVRM niet slaagt. Eiser heeft ter zitting aangevoerd dat hij repercussies vreest van de zijde van de ‘Rode Baretten’ en/of de familieleden van de slachtoffers.

16. De rechtbank overweegt dat verweerder geen bezwaar heeft gemaakt tegen het feit dat eiser zich eerst in beroep op artikel 3 van het EVRM heeft beroepen. Verweerder heeft vervolgens verwezen naar het standpunt in het voornemen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser louter van anderen heeft gehoord dat hij zou worden gezocht en worden gedood en dat hij, nadat hij de dreigementen had vernomen, nog contact heeft gehad met[naam 2] en andere ‘Rode Baretten’. Zelf heeft eiser tegenover anderen nimmer gepraat over zijn werk, zodat kan worden verondersteld dat dit niet algemeen bekend is geworden bij familieleden van slachtoffers. Voorts heeft verweerder terecht overwogen dat niet valt in te zien waarom de ‘Rode Baretten’, als zij bezwaren hadden tegen eiser, niet meteen tot zijn uitschakeling zijn overgegaan.

17. Gelet op de voorgaande rechtsoverwegingen met betrekking tot de toepasselijkheid van artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag heeft verweerder kunnen besluiten tot het opleggen van een inreisverbod voor de duur van tien jaar. De rechtbank overweegt daarbij dat in artikel 66a, vierde lid, van de Vw 2000 is bepaald dat het inreisverbod wordt gegeven voor ten hoogste vijf jaren, tenzij de vreemdeling naar het oordeel van verweerder een ernstige bedreiging vormt voor de openbare orde, de openbare veiligheid of de nationale veiligheid. De duur wordt berekend met ingang van de datum waarop de vreemdeling Nederland daadwerkelijk heeft verlaten. Op grond van artikel 6.5a, vijfde lid, onder c, van het Vreemdelingenbesluit 2000 bedraagt de duur van het inreisverbod ten hoogste tien jaren, indien het betreft een vreemdeling die een ernstige bedreiging vormt voor de openbare orde of de openbare veiligheid. Deze ernstige bedreiging kan blijken uit onder meer de omstandigheid dat hem artikel 1 (F) van het Vluchtelingenverdrag wordt tegengeworpen.

18. Nu uit het voorgaande blijkt dat verweerder voornoemd artikel 1 (F) terecht heeft tegengeworpen, is het beroep voor zover dit zich richt tegen het inreisverbod, ongegrond.

Besluit tot afwijzing van de asielaanvraag van eiser

19. Het beroep met betrekking tot de afwijzing van de aanvraag zal niet-ontvankelijk verklaard worden vanwege het ontbreken van een belang bij de beoordeling van dat beroep, omdat eiser ingevolge artikel 66a, zevende lid, aanhef en onder c, van de Vw 2000, zolang het inreisverbod voortduurt, geen rechtmatig verblijf kan hebben. Eiser heeft pas (weer) belang bij toetsing van dit besluit als het besluit tot het opleggen van het inreisverbod wordt vernietigd of ingetrokken, of als het inreisverbod wordt opgeheven.

20. Het beroep met betrekking tot de afwijzing van de asielaanvraag is niet-ontvankelijk.


De volledige uitspraak staat hier: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2015:400



UITSPRAAK: in een Dublinzaak wordt regulier verblijf niet meegenomen (hier Richtlijn 2004/38)

Mevrouw heeft een visum voor Spanje en vraagt hier asiel aan. Ze wordt op Spanje geclaimd. Haar Spaanse echtgenoot werkt in Engeland en zij wil in plaats van naar Spanje naar Engeland.

De Raad van State overweegt:


"4.1. De Spaanse autoriteiten hebben niet gereageerd op het verzoek van de staatssecretaris van 14 maart 2014 om de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het asielverzoek van de vreemdeling te bevestigen, hetgeen ingevolge artikel 22, zevende lid, van de Dublinverordening gelijk staat met aanvaarding van het overnameverzoek.
De staatssecretaris heeft zich in het besluit van 22 mei 2014 en het daarin ingelaste voornemen van 19 mei 2014, zoals toegelicht ter zitting bij de rechtbank, op het standpunt gesteld dat de omstandigheid dat de partner van de vreemdeling in Groot-Brittannië verblijft geen humanitaire grond is die aanleiding geeft om op grond van artikel 17, tweede lid, van de Dublinverordening een verzoek tot overname in te dienen bij de Britse autoriteiten. Daarbij heeft de staatssecretaris in aanmerking genomen dat de partner van de vreemdeling de Spaanse nationaliteit heeft, hij slechts in verband met tijdelijke werkzaamheden in Groot-Brittannië verblijft en hij zich na overdracht van de vreemdeling aan Spanje bij haar kan voegen. Voorts heeft de staatssecretaris betrokken dat de vreemdeling subsidiair de staatssecretaris heeft verzocht de behandeling van haar asielaanvraag aan zich te trekken. Bovendien heeft de vreemdeling er zelf voor gekozen een visum voor verblijf in Spanje aan te vragen en heeft zij niet getracht in Groot-Brittannië op reguliere gronden verblijf te verkrijgen, aldus de staatssecretaris.
4.2. De staatssecretaris heeft zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat geen aanleiding bestond om op grond van artikel 17, tweede lid, van de Dublinverordening een verzoek om overname in te dienen bij de Britse autoriteiten. Daarbij heeft de staatssecretaris de in 4.1 genoemde omstandigheden kunnen betrekken en redengevend kunnen achten. In dit verband kan worden gewezen op de verklaringen van de vreemdeling in het eerste gehoor dat zij graag met haar partner wil worden herenigd indien zij niet in Nederland mag blijven. De Dublinverordening beoogt wel waarborgen te bieden voor gezinsleden die asiel hebben aangevraagd om zoveel mogelijk bijeen te houden dan wel te blijven. De Dublinverordening is echter niet bedoeld voor het op reguliere gronden verkrijgen van verblijf bij het gezinslid; hiervoor staan andere regelingen open.
Gelet op het voorgaande heeft de staatssecretaris zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat zich geen humanitaire gronden voordoen als bedoeld in artikel 17, tweede lid, van de Dublinverordening die aanleiding geven een verzoek om overname bij de Britse autoriteiten in te dienen. Met de motivering van het besluit van 22 mei 2014 zoals weergegeven onder 4.1. heeft de staatssecretaris zich voorts voldoende rekenschap gegeven van de belangen van het kind."

Hier staat de hele uitspraak:


ECLI:NL:RVS:2015:132

Instantie Raad van State
Datum uitspraak 15-01-2015
Datum publicatie 21-01-2015
Zaaknummer 201405923/1/V3 
 
http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RVS:2015:132 

Het is moeilijk te begrijpen waarom mevrouw niet gewoon toegang tot Engeland heeft gevraagd op grond van Richtlijn 2004/38 want dan kon ze ook gewoon later met haar man terug naar Spanje. Dat zou ze toch ook gewoon nu nog kunnen doen?



Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

UITSPRAAK: Geen hoofdverblijf in Nederland dus meneer loopt geld uit potje Remigratiewet mis ondanks gehuurd kamertje

ECLI:NL:RVS:2015:112

Instantie Raad van State
Datum uitspraak 21-01-2015
Datum publicatie 21-01-2015
Zaaknummer 201403573/1/V6
Formele relaties Eerste aanleg: ECLI:NL:RBLIM:2014:2480, Bekrachtiging/bevestiging
Rechtsgebieden Vreemdelingenrecht
Bijzondere kenmerken Hoger beroep
Inhoudsindicatie
Bij besluit van 6 februari 2013 heeft de SVB een aanvraag van [appellant] om voorzieningen krachtens de Remigratiewet (hierna: de aanvraag) afgewezen.
Vindplaatsen Rechtspraak.nl


Ingevolge artikel 5, aanhef en onder a, van het Uitvoeringsbesluit moet een remigrant, om voor de remigratievoorzieningen in aanmerking te komen, indien hij Nederlander is, onmiddellijk voorafgaande aan de aanvraag van de remigratievoorzieningen in Nederland hebben verbleven, anders dan voor een verblijf voor een tijdelijk doel. Ingevolge die aanhef en onder b moet een remigrant, om voor de remigratievoorzieningen in aanmerking te komen, over een periode van tenminste zes maanden, onmiddellijk voorafgaande aan de aanvraag van de remigratievoorzieningen, een uitkering of inkomensvoorziening hebben ontvangen krachtens de Wet werk en bijstand.
(...)

3.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in de uitspraak van 5 september 2012 in zaak nr. 201112738/1/V6; hierna: de uitspraak van 5 september 2012) omschrijft de Remigratiewet noch het Uitvoeringsbesluit het begrip hoofdverblijf. Uit artikel 1, eerste lid, aanhef en onder f, van de Remigratiewet volgt evenwel dat deze wet ziet op situaties waarin betrokkene zich buiten Nederland vestigt en aldus zijn hoofdverblijf in Nederland opgeeft of waarin betrokkene al buiten Nederland is gevestigd en aldus geen hoofdverblijf in Nederland meer heeft. De Afdeling heeft in de uitspraak van 5 september 2012 voorts overwogen dat de SVB enige beoordelingsvrijheid heeft bij de invulling van het begrip hoofdverblijf en dat zijn beleid, dat inhoudt dat een betrokkene niet tegelijk in en buiten Nederland hoofdverblijf kan hebben, de grenzen van een redelijke wetsuitleg niet te buiten gaat.
3.2. De rechtbank heeft bij het bestreden oordeel betrokken dat [appellant] vóór indiening van de aanvraag op 28 augustus 2012 slechts gedurende een periode van ruim zeven maanden in Nederland heeft verbleven, dat hij in de tussenliggende periode van 23 juli tot en met 18 augustus 2012 in Turkije heeft verbleven en dat hij vrijwel direct nadat hij aan de geldende vereisten voor een remigratievoorziening voldeed, de aanvraag heeft ingediend. De rechtbank heeft daarnaast in aanmerking genomen dat uit een door de SVB op 30 januari 2013 verricht huisbezoek (hierna: het huisbezoek) is gebleken dat [appellant] niet in de door hem gehuurde kamer woont en dat deze woonruimte, gelet op de aard en omvang ervan, niet voor duurzame bewoning is bestemd. De rechtbank heeft voorts in aanmerking genomen dat [appellant] in Turkije de beschikking heeft over een woning - alwaar zijn partner en overige gezinsleden verblijven - en dat de verklaring van [appellant] dat zijn gezin in afwachting van de werksituatie van [appellant] in Turkije is gebleven, niet plausibel is. Verder heeft de rechtbank [appellant], gelet op zijn dagelijkse activiteiten, niet gevolgd in zijn betoog dat hij een sociale en maatschappelijke binding met Nederland heeft.
3.3. Dat [appellant] de aanvraag kort nadat hij aan een van de geldende vereisten voldeed heeft ingediend, is weliswaar op zichzelf onvoldoende om het bestreden oordeel te kunnen dragen, maar dat neemt niet weg dat de rechtbank deze omstandigheid terecht bij haar beoordeling heeft betrokken. Dat [appellant] over eigen woonruimte beschikt en persoonlijke bezittingen heeft, laat onverlet dat de rechtbank terecht heeft geoordeeld dat de SVB zich, gelet op de aard en omvang van die woonruimte - het betreft een spaarzaam gemeubileerde kamer - terecht op het standpunt heeft gesteld dat deze woonruimte niet voor duurzame bewoning is bestemd. Daar komt bij dat [appellant] tijdens het huisbezoek heeft verklaard dat zijn bezittingen zich op dat moment niet in deze woonruimte bevonden. De SVB heeft zich in het besluit van 6 februari 2013 op het standpunt gesteld dat [appellant] in Turkije de beschikking heeft over woonruimte en dat de partner van [appellant] daar thans verblijft. [appellant] heeft in bezwaar aangevoerd dat deze woonruimte eigendom van zijn vader is, maar hij heeft niet gesteld dat hij daar niet zou kunnen verblijven. [appellant] heeft voorts bevestigd dat zijn partner daar wel woont. Gelet op het voorgaande is de rechtbank terecht tot de hiervoor onder 3.2 weergegeven overweging ter zake gekomen. [appellant] heeft in hoger beroep weliswaar een verklaring van zijn ouders van 25 april 2014 overgelegd waarvan de strekking is dat hij in Turkije niet de beschikking heeft over een woning, maar hij heeft geen overtuigende reden gegeven waarom deze als juist moet worden aanvaard. Gelet op de dagelijkse activiteiten van [appellant] - het zoeken naar werk, thuis verblijven en het bezoeken van in Nederland verblijvende familieleden - heeft de rechtbank [appellant] terecht niet gevolgd in zijn betoog dat hij een sociale en maatschappelijke binding met Nederland heeft. De door [appellant] in hoger beroep overgelegde verklaring van 25 april 2014, waarin hij verklaart dat hij in Nederland woonachtige familieleden heeft, kan hem niet baten, nu de rechtbank dat reeds bij haar oordeel heeft betrokken. De enkele in deze verklaring neergelegde stelling dat [appellant] werkzaam is in de groenvoorziening, is onvoldoende om tot een ander oordeel te kunnen leiden. Gelet op het vorenstaande heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat de SVB zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat [appellant] ten tijde van de aanvraag geen hoofdverblijf in Nederland had. Het betoog faalt.
4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
Hier staat de hele uitspraak: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RVS:2015:112



Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Immigratie, inburgering en nationaliteit in de krant

Aboutaleb gaat wederom direct tegen het kabinetsbeleid in, dat wil voorkomen dat jihadisten uitreizen naar Syrië of Irak

http://www.elsevier.nl/Nederland/achtergrond/2015/1/Aboutaleb-spreekt-geloofsgenoten-streng-toe-in-Rotterdamse-moskee-1691146W/ 


Teeven liet 290 vreemdelingen alsnog blijven


Staatssecretaris Fred Teeven (Veiligheid en Justitie) heeft sinds hij in november 2012 belast is met vreemdelingenzaken, 290 maal gebruikgemaakt van zijn recht om uitgeprocedeerde asielzoekers alsnog een verblijfsvergunning te geven. Het gaat dan om bijzondere, schrijnende gevallen.

http://www.nd.nl/artikelen/2015/januari/21/teeven-liet-290-vreemdelingen-alsnog-blijven


Druk op sociale woningmarkt door asielzoekers


http://www.omroepflevoland.nl/nieuws/120416/flevoland-druk-op-sociale-woningmarkt-door-asielzoekers


Tolk beïnvloedt gesprek IND met vluchteling


NIJMEGEN - Tolken die ingezet worden bij het horen van asielzoekers hebben een veel grotere invloed op de gesprekken dan formeel wordt voorgeschreven.

https://www.nd.nl/artikelen/2015/januari/23/tolk-beinvloedt-gesprek-ind-met-vluchteling

Media: aandacht voor vrijheid bij inburgering, en meer nieuws


Minister Lodewijk Asscher (Sociale Zaken) wil bezien of er bij inburgeringscursussen meer aandacht komt voor het belang van de vrijheid van meningsuiting.

Dat zei hij donderdag tijdens een debat over inburgering na een oproep van onder meer PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch. Het pleidooi komt voort uit de recente aanslag in Parijs op het satirische weekblad Charlie Hebdo.

http://www.nu.nl/politiek/3977304/asscher-gaat-kijken-vrijheid-meningsuiting-bij-inburgering.html




Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

19 januari 2015

Damages for breach of EU free movement law: an important Irish judgment door Steve Peers (Schadevergoeding)


 

Steve Peers

It’s been well over twenty years since the CJEU established, in the case of Francovich, that individuals could sue Member States in damages for breach of EU law. Yet many of the cases concerned have been brought by businesses for lost profit. The CJEU has never had the opportunity to apply the principles relating to damages claims in a case concerning the free movement of EU citizens.

But in its recent judgment in Ogieriakhi, the Irish High Court delivered a ruling on this issue, awarding over €100,000 to the family member of an EU citizen for breach of EU free movement law. This judgment isn’t a precedent as such outside Ireland, but it is a useful indication of how such claims might be made. So I suggest below how it might be particularly relevant to some of the UK's current breaches of EU free movement law. 
 
(......)
 
 
What are its broader implications? Let’s examine them by applying this case to two other EU free movement issues: the position of EU citizens who move to another Member State to be with their family members, and then seek to return to their own Member State with their family; and the position of those who wish to visit the UK with their third-country national family members, without obtaining a visa.

For the first category of people (often known as Surinder Singh cases), the CJEU clarified last spring (as discussed here) that in principle it should be sufficient for them to spend three months in another Member State exercising free movement rights with their family members.  Then they could return to their home state. The CJEU judgment concerned a Dutch case, and I don’t know what the consequences have been in the Netherlands. But the UK government has continued to apply a ‘centre of life’ test that seems to be clearly more restrictive than the test in the Court’s judgment.

For the second category of cases, the CJEU ruled in December in McCarthy (discussed here) that the family members should not have to obtain a visa, if they had a residence card in their country of origin issued to family members of EU citizens. This was a UK reference, but the UK courts have not followed it up yet. Nor has the UK government changed its practice, as far as I know.

So let’s apply the EU damages principles to these two breaches of EU law. In the first case, the right to return to the UK is based on the Treaty rules on free movement of people, which clearly aim to confer rights on individuals. Any delay in returning to the UK with family members is in principle caused by the UK’s wrongful application of EU law, although there might be other reasons in individual cases why people delayed their return (finding work back in the UK, finishing school years, and so on). As for the ‘sufficiently serious’ requirement, it is clearly met since the Court’s ruling last year, but it harder to argue that it applied before that date, due to the lack of legislation on this issue and the lack of clarity before the Court’s judgment. The calculation of damages due to the UK’s breach of EU law will depend on each case, and it might be harder in many cases to show losses as compared to the Ogieriakhi judgment, where the total absence of work was solely attributable to breach of EU law, and the resulting damages were fairly easy to calculate.

In the second case, the right to visit the UK without a visa is clearly a rule intending to confer rights on individuals. Any costs incurred to get a visa (mainly travel to a consulate) are clearly directly attributable to the breach of EU law by the UK. The breach of EU law is sufficiently serious since the McCarthy judgment, but in this case it is arguably sufficiently serious beforehand. It is blatantly obvious from the wording of the citizens’ Directive that third-country national family members with a residence card do not need a visa, and there is no provision in the Directive for the UK practice of requiring a family permit as a separate requirement for a visa exemption. Equally it was clear from prior CJEU case law that the concept of ‘abuse of rights’ could only apply in individual cases.

As always on this blog, the suggestions above do not constitute legal advice, and anyone considering legal action should consult a lawyer (unless they are sure that they can represent themselves as well as Mr. Ogieriakhi did). I don’t practice law, so this isn’t an attempt to drum up work for myself. Rather my concern is not only for the individuals who ought to be compensated for the losses caused by the illegal actions of the UK, but also for the broader principle of the rule of law. It simply is not acceptable for the UK government to flout its legal obligations as long as it has, and the more legal proceedings aiming to pressure it to comply with those obligations, the better.
 
 






Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

Recente berichten


en meer

Vreemdelingenrecht.com blog Headline Animator

Lekker gemakkelijk: Neem een e-mail abonnement op deze blog

Leuk dat u vandaag deze weblog leest! Wist u dat u zich kan aanmelden voor een e-mail abonnement? Wanneer ik dan nieuwe berichten plaats krijgt u hooguit eens per dag een mailtje met een overzicht van de nieuwe berichten. Die berichten kunnen gaan over wat er in de krant staat over asielzoekers, migranten of politieke strubbelingen over het vreemdelingenbeleid, maar het kunnen ook interessante uitspraken van de rechtbank of de Raad van State betreffen of nieuw beleid van meneer Teeven. Een abonnement kost u niets. Het enige wat u hoeft te doen is op onderstaande link te klikken en later er om te denken dat u uw wens bevestigt (u krijgt hiervoor een engelstalig mailtje van feedburner dus let op uw spamfilter!!!!)

Subscribe to Vreemdelingenrecht.com blog by Email

Vreemdelingenrecht.com blog Headline Animator