De inhoudsopgave - al die andere berichten - staat in de rechter kolom die helaas HEEEEEL langzaam laadt. Scrollen dames en heren!
“All the business of war, and indeed all the business of life, is to endeavour to find out what you don’t know from what you do.” – Sir Arthur Wellesley, Duke of Wellington

"My dear. A lack of compassion can be as vulgar as an excess of tears. "
- Violet in Downton Abbey

"By perseverance the snail reached the ark. "
- Charles Spurgeon

"Not all those who wander are lost."
-Tolkien

06 november 2015

TENENKROMMEND: Hoe de IND en de Raad van State een kankerpatiente aan haar lot overlaten

Nou ben ik niet geheel onbevooroordeeld. Ook ik heb ooit te horen gekregen dat ik kanker had en dat mijn kansen op overleven minimaal waren. Wat je dan beleeft is niet dat je denkt "Oh dat doodgaan is pas na een paar maanden en niet direct". Nee je staat iedere dag op met als eerste gedachte "ik heb kanker en ga er misschien wel aan dood".

Deze mevrouw hier heeft leukemie. Diezelfde ziekte als Renata dat meisje dat werd uitgezet naar Polen en waarover staatssecretaris Teeven in het stof is gekropen. Alleen deze mevrouw heeft de variant waar mee te leven is zolang ze maar in behandeling blijft. En dat is wel een verschil vergeleken met dat meisje. BMA waarschuwt echter dat als mevrouw geen behandeling krijgt na 3 maanden de situatie onomkeerbaar een aflopende zaak wordt. En dat vindt de IND die in hoger beroep ging nou niet zo schrijnend als de AIDS-patient in de St Kittszaak blijkbaar en de Raad van State verwijst naar Bensaid waarin wordt gesteld dat iemand wel ongeveer direct moet omvallen na terugkeer. Dus de keuze blijven leven of na een aantal maanden sterven doet niet ter zake. Het duurt immers nog even. Maar drie maanden is geen dertig jaar. Hoe zou u het vinden als u te horen kreeg dat per 1 februari u een naar ziekbed tegemoet kunt gaan zien en u de zomer niet meer gaat halen?

Nou schreef een mij bevriend jurist waar ik deze zaak mee besprak:
"De Afd is niet helemaal een technocratische ijsklomp: ten overvloede wijst zij op de mogelijkheid om uitstel van vertrek te vragen op grond van art. 64 Vw. Dat zal, van wat ik zie, ook aan haar worden verleend als haar situatie dezelfde blijft, zodat daarmee art. 3 EVRM linksom of rechtsom ook van tafel is. Uitstel van vertrek geeft alleen geen verblijfsrecht onder 8, onder a, Vw, dus in de opbouw van rechten heeft zij daar niets aan, en krijgt ook geen aanspraken op voorzieningen behalve via het ROA en een ziektekostendekking. Vooral dat laatste loopt behoorlijk in de papieren dus echt heel verkeerd vind ik die oplossing niet…"
En ach Somaliers kunnen niet worden uitgezet en deze mevrouw zal echt niet vrijwillig gaan. Maar daarom is het juist raar dat de IND deze zaak heeft laten aankomen op een rechtzaak. Ik heb vroeger toch de nodige zaken zien langskomen waar de IND bij zaken als sikkelcelanemie of HIV wel een verblijfsvergunning gaf. Wees menselijk en als je nou toch moet gaan betalen en opvangen geef dan die verblijfsvergunning. Want is een Bijstandsuitkering nou echt zoveel duurder dan een plek in de opvang? Gun iemand met kanker gewoon een kans op genezing en nog vele jaren leven in rust. IKzelf ben er nog iedere dag dankbaar voor.



HIER KUNT U DONEREN AAN HET KWF: https://www.kwf.nl/kanker/kanker-raakt-ons-allemaal/Pages/default.aspx?icmp=home_1op3_img6


ECLI:NL:RVS:2015:3412

Instantie
Raad van State
Datum uitspraak
30-10-2015
Datum publicatie
04-11-2015
Zaaknummer
201409640/1/V2
Rechtsgebieden
Vreemdelingenrecht
Bijzondere kenmerken
Hoger beroep
Inhoudsindicatie
Bij besluit van 27 mei 2014 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Dit besluit is aangehecht.
Vindplaatsen
Rechtspraak.nl

Uitspraak

201409640/1/V2.
Datum uitspraak: 30 oktober 2015
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:
de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
appellant,
tegen de mondelinge uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 30 oktober 2014 in zaak nr. 14/14414 in het geding tussen:
[de vreemdeling]
en
de staatssecretaris.
Procesverloop
Bij besluit van 27 mei 2014 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Dit besluit is aangehecht.
Bij mondelinge uitspraak van 30 oktober 2014 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit in zoverre vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris in zoverre een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Het proces-verbaal van deze uitspraak is aangehecht.
Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht.
De vreemdeling heeft een verweerschrift ingediend.
De staatssecretaris heeft een nader stuk ingediend en desgevraagd nadere inlichtingen verschaft.
Vervolgens is het onderzoek gesloten.
Overwegingen
1. In de enige grief klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij ondeugdelijk heeft gemotiveerd dat uitzetting van de vreemdeling in verband met haar medische toestand niet leidt tot een schending van artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM). De rechtbank heeft volgens de staatssecretaris ten onrechte overwogen dat hij de te verwachten medische situatie van de vreemdeling vanaf het moment dat zij is teruggekeerd in Somalië als uitgangspunt diende te nemen in plaats van haar medische situatie in Nederland.
1.1. Volgens vaste rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (hierna: het EHRM; onder meer D. tegen het Verenigd Koninkrijk, arrest van 2 mei 1997, nr. 30240/96; Bensaid tegen het Verenigd Koninkrijk, arrest van 6 februari 2001, nr. 44599/98 en N. tegen het Verenigd Koninkrijk, arrest van 27 mei 2008, nr. 26565/05; alle: www.echr.coe.int) kan uitzetting in verband met de medische toestand van een vreemdeling, onder uitzonderlijke omstandigheden leiden tot een schending van artikel 3 van het EVRM.
Uit die rechtspraak, waarvan het EHRM in de paragrafen 32 tot en met 41 van het arrest N. tegen het Verenigd Koninkrijk een overzicht geeft, kan worden afgeleid dat deze uitzonderlijke omstandigheden zich voordoen, indien een vreemdeling lijdt aan een ernstige ziekte die een dusdanig stadium heeft bereikt, of door uitzetting direct of nagenoeg direct zal bereiken, dat hij door de uitzetting, bij gebrek aan het bestaan van medische voorzieningen en sociale opvang in het land waarnaar wordt uitgezet, komt te verkeren in een onmenselijke situatie van ondraaglijk lijden, die meteen of vrijwel meteen tot de dood leidt (zie de paragrafen 42 tot en met 45 van voormeld arrest).
Daaruit kan evenwel niet worden afgeleid dat dergelijke uitzonderlijke omstandigheden ook aan de orde zijn als een vreemdeling lijdt aan een ernstige ziekte die wel in een vergevorderd stadium verkeert, maar niet een direct levensbedreigend stadium heeft bereikt of dat laatste stadium na uitzetting evenmin direct of nagenoeg direct zal bereiken; in die gevallen staat artikel 3 van het EVRM niet aan uitzetting van een vreemdeling met medische problemen in de weg.
Dat zich vorenbedoelde uitzonderlijke omstandigheden niet voordoen, betekent overigens niet dat een vreemdeling ook feitelijk moet worden uitgezet. Of de medische toestand van een vreemdeling niettemin aan uitzetting in de weg staat, moet echter worden beoordeeld in het kader van de toepassing door de staatssecretaris van artikel 64 van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000).
1.2. In het advies van 25 februari 2014 heeft het Bureau Medische Advisering (hierna: het BMA), voor zover thans van belang, geconcludeerd dat de vreemdeling sinds 2009 bekend is met chronische myeloïde leukemie waarvoor zij effectief wordt behandeld. Deze ziekte bevindt zich onder de gegeven behandeling niet in een terminaal en direct levensbedreigend stadium. Het staken van de behandeling kan ook al op de korte termijn tot de dood leiden. Indien de behandeling na terugkeer ontbreekt, uitblijft dan wel onvoldoende is, zal dat binnen afzienbare termijn (tot drie maanden) een onomkeerbaar proces naar de dood tot gevolg hebben, aldus het BMA-advies.
1.3. Uit de hiervoor in 1.1. weergegeven rechtspraak volgt dat de medische situatie van de vreemdeling in Somalië, anders dan de rechtbank heeft overwogen, in het kader van een schending van artikel 3 van het EVRM alleen relevant is indien haar ziekte aldaar direct dan wel nagenoeg direct na haar uitzetting een direct levensbedreigend stadium zal bereiken.
Weliswaar blijkt uit de hiervoor onder 1.2. weergegeven conclusies uit het BMA-advies dat de ziekte bij het staken van behandeling binnen drie maanden een onomkeerbaar proces naar de dood tot gevolg zal hebben, maar niet dat de ziekte al een direct levensbedreigend stadium heeft bereikt, noch dat dit stadium na uitzetting, bij gebreke van verdere behandeling, direct of nagenoeg direct zal worden bereikt.
De vreemdeling heeft geen deskundigenadvies overgelegd waarin wordt geconcludeerd dat dit wel het geval is.
Gelet op het vorenstaande heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat de staatssecretaris ondeugdelijk heeft gemotiveerd dat uitzetting van de vreemdeling in verband met haar medische toestand niet leidt tot een schending van artikel 3 van het EVRM.
Het vorenstaande laat onverlet dat de vreemdeling, aan wie eerder krachtens artikel 64 van de Vw 2000 uitstel van vertrek is verleend, een aanvraag kan indienen om wederom krachtens dat artikel te bepalen dat haar uitzetting vanwege haar gezondheidstoestand achterwege blijft.
De grief slaagt.
2. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Over het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 27 mei 2014 overweegt de Afdeling dat, voor zover met het vorenoverwogene niet op de bij de rechtbank voorgedragen beroepsgronden is beslist, aan deze gronden niet wordt toegekomen. Over die gronden is door de rechtbank uitdrukkelijk en zonder voorbehoud een oordeel gegeven, waartegen in hoger beroep niet is opgekomen. Evenmin is sprake van een nauwe verwevenheid tussen het oordeel over die gronden, dan wel onderdelen van het bij de rechtbank bestreden besluit waarop deze betrekking hebben, en hetgeen in hoger beroep aan de orde is gesteld. Deze beroepsgronden vallen thans dientengevolge buiten het geschil.
3. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling, gelet op het vorenstaande, het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 27 mei 2014 alsnog ongegrond verklaren.
4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
I. verklaart het hoger beroep gegrond;
II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 30 oktober 2014 in zaak nr. 14/14414;
III. verklaart het in die zaak ingestelde beroep ongegrond.
Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. M.G.J. Parkins-de Vin en mr. R. van der Spoel, leden, in tegenwoordigheid van mr. E.R. Fernandez, griffier.
w.g. Lubberdink w.g. Fernandez
voorzitter griffier
Uitgesproken in het openbaar op 30 oktober 2015
572-753.

 De hele uitspraak staat hier: http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RVS:2015:3412





Interessant artikel? Deel het eens met uw netwerk en help mee met het verspreiden van de bekendheid van dit blog. Er staan wellicht nog meer artikelen op dit weblog die u zullen boeien. Kijk gerust eens rond. Zelf graag wat willen plaatsen? Mail dan webmaster@vreemdelingenrecht.com In verband met geldwolven die denken geld te kunnen claimen op krantenartikelen die op een blog als deze worden geplaatst maar na meestal een dag voor de krantenlezers aan leeswaardigheid hebben ingeboet terwijl wij vreemdelingenrecht specialisten ze soms wel nog jaren gebruiken om er een kopie van te maken voor een zaak ga ik over tot het plaatsen van alleen het eerste stukje. Ja ik weet het: de kans dat u doorklikt is geringer dan wanneer het hele artikel hier staat en een kopie van het orgineel maken handig kan zijn voor uw zaak. Wilt u zelf wat overnemen van dit weblog. Dat mag. Zet er alleen even een link bij naar het desbetreffende artikel zodat mensen niet alleen dat wat u knipt en plakt kunnen lezen maar dat ook kunnen doen in de context.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Als een vreemdelingenrechter een uitspraak doet die niet deugt, dan is het openbaar bestuur verplicht hiertegen hoger beroep in te stellen. Je kunt niet zeggen: "mwah, het is zo zielig, laat maar zitten" want dan haal je je eigen beleid onderuit. De volgende zieke vreemdeling zal er een beroep op doen. Deze mevrouw (overigens: kennelijk géén erkende vluchteling) kan gewoon net zoals ieder ander een artikel 64 procedure opstarten en dan krijgt ze de medische behandeling die nodig is, ondanks het feit dat ze hier niet had moeten zijn. Dat is op zich al super humaan. Emotionele argumenten in deze zijn irrelevant. En dat zou u toch echt moeten weten.

vreemdelingenrecht.com zei

Maar beste Anoniem de IND is helemaal niet verplicht om in Hoger Beroep te gaan. Maar om te voorkomen dat er ongewenste precedentwerking zou komen hadden ze ook zelf de beschikking voor zitting van de rechtbank al kunnen intrekken. Ik heb als IND-er en als persoon aan de andere kant vaak genoeg gezien dat mensen met HIV die asiel hadden aangevraagd asiel kregen of mensen met sikkelcelanemie mochten blijven. Nou denk ik dat in dat soort gevallen het hele plaatje een rol speelt en wie de beschikking dan slaat. Is die mevrouw met HIV ook de moeder van een babytje? Dan zou dat kind alleen achterblijven. We zien vaak genoeg de Staatssecretaris tegen eigen beleid ingaan en conform beschikking minister toch iemand laten blijven middels de inherente afwijkingsbevoegdheid.

vreemdelingenrecht.com zei

Juist die inherente afwijkingsbevoegdheid is een reactie op een emotie. Emoties zijn goed. Ze maken dat we niet koude machines worden.Dat we blijven nadenken over wat we doen. Zowel onze rede - ons verstand - als ons hart - onze emoties kunnen bij procespartijen een rol spelen. ALleen Vrouwe Justitia moet proberen blind te oordelen.

Recente berichten


en meer

Vreemdelingenrecht.com blog Headline Animator

Lekker gemakkelijk: Neem een e-mail abonnement op deze blog

Leuk dat u vandaag deze weblog leest! Wist u dat u zich kan aanmelden voor een e-mail abonnement? Wanneer ik dan nieuwe berichten plaats krijgt u hooguit eens per dag een mailtje met een overzicht van de nieuwe berichten. Die berichten kunnen gaan over wat er in de krant staat over asielzoekers, migranten of politieke strubbelingen over het vreemdelingenbeleid, maar het kunnen ook interessante uitspraken van de rechtbank of de Raad van State betreffen of nieuw beleid van meneer Teeven. Een abonnement kost u niets. Het enige wat u hoeft te doen is op onderstaande link te klikken en later er om te denken dat u uw wens bevestigt (u krijgt hiervoor een engelstalig mailtje van feedburner dus let op uw spamfilter!!!!)

Subscribe to Vreemdelingenrecht.com blog by Email

Vreemdelingenrecht.com blog Headline Animator